ากหลังสัตว์ขี่อสูรของเขา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ทหารหลาย ๆ คนจ้องมองอย่างเย็นชาและทำให้เกิดความกดดันอย่างไม่อาจเอาชนะได้
หัวหน้าหน้าซีดอยู่พักหนึ่ง ก่อนปลุกปลอบใจให้เข้มแข็งในขณะที่ซ่อนความตกใจของเขาเอาไว้ ในฐานะเซียนปฐพี เขารู้สึกกดดันอย่างมากจากทหารพวกนี้ มันช่างน่าประหลาดใจมากสำหรับเขา
“ท่าน ข้าเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเมืองลอร์ ตู้ฟู่ กลุ่มของพวกท่านมาจากที่ไหนกัน ? ” หัวหน้าป้องมือคำนับด้วยความเคารพ แต่ทหารมองดูเขาอย่างเฉยเมยโดยไม่ตอบสนอง
ตู้ฟู่แสดงสีหน้าอับอายบนใบหน้าของเขา เขาถูกข่มขู่โดยทหารที่น่ากลัวเหล่านี้ ในใจเขารู้สึกไม่พอใจ ในไม่ช้าเขาก็หันไปมองหาใครก็ตามที่อยู่ในฝูงชน แต่เขาก็สามารถเห็นเพียงหนึ่งในสามของกองกำลังทั้งหมด ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่สามารถหาคนที่มีความสำคัญได้ ด้วยไม่มีความสามารถในการบิน เขาจึงไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างจากฝูงชน นอกจากนี้เมื่อผู้คนเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา ผู้มาใหม่จะไม่ถูกสังเกตเห็นในขณะที่ขยายพื้นที่ออกไป
“คนเหล่านี้เป็นใครและมาจากไหน ? เป็นไปได้ไหมที่จะมีทางลับอยู่ ? ” หัวหน้าสรุปกับตัวเอง อย่างไรก็ตามเมื่อเขารู้สึกได้ว่าไม่มีความรู้สึกเกลียดชังจากเหล่าทหาร พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ใช่ศัตรู มิฉะนั้นทหารเหล่านี้จะพุ่งเข้าใส่เมืองและทำลายมันทันที
ในขณะนั้น กัปตันก็เห็นทหารเริ่มเปิดเส้นทางกว้าง 3 เมตรสำหรับคนสองสามคนที่เดินผ่านท่ามกลางเห
