นประตูอย่างช้า ๆ หลังจากเวลาผ่านไป มิติภายในประตูก็เริ่มก่อตัวเป็นภาพที่ชัดเจนภายใต้สายตาที่จับตามองของเจี้ยนเฉิน เขาเห็นได้ว่าจุดนี้เป็นตำแหน่งที่แน่นอนที่เกาอวี่ฉินวางผลึกอีกอันเอาไว้ เจี้ยนเฉินยังสามารถเห็นกำแพงเมืองที่ห่างไกลของเมืองลอร์“ใช่แล้ว มันคือพื้นที่นี้ ไปกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินตอบ จากนั้นก็ข้ามผ่านประตูมิติ เขาจากอาณาจักรฉินหวงไปยังเมืองลอร์เร็วกว่าชั่วพริบตาหลังจากข้ามประตูมิติ เจี้ยนเฉินมองไปที่เมืองลอร์อันไกลโพ้นเพียงเพื่อดูว่ามันเป็นเช่นเดิมหรือไม่ กระแสของผู้คนนับไม่ถ้วนสามารถมองเห็นได้เข้าและออกโดยไม่ต้องกังวลหรือตกใจเมื่อเห็นนี้ เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เขาจากไป“เจี้ยนเฉิน นี่คือบ้านเกิดของเจ้าหรือ ? ” ฉินจี๋เดินผ่านประตูมิติและตามหลังเจี้ยนเฉินด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเมือง“ถูกต้อง ครอบครัวของข้าอยู่ในเมืองนั้น” เจี้ยนเฉินพยักหน้าในไม่ช้า แม่ทัพทั้งสามแห่งกองทัพเทพดาบตะวันก็ออกมาจากประตูมิติพร้อมกับทหารเทพดาบตะวันออกที่สวมชุดเกราะสีขาวที่ตามหลังพวกเขาออกมาขณะที่พวกเขาเดินผ่านประตูมิติ พวกเขาแต่ละคนมองไปรอบ ๆ สถานที่ด้วยความสงสัย พวกเขาทุกคนต่างก็สงสัยว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดินั้นมาจากไหน“ผู้พิทักษ์จักรวรรดิ เราควรตั้งฐานที่ไหน ? ” ฉินหวู่หมิงถามเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ บริเวณขณะที่เขาพิจารณาคำถาม “ในเมืองมั
