ไม่ไหว“ในตอนนี้จะไม่มีปัญหาอะไร ท่านสามารถใช้พลังบรรพกาลได้โดยไม่มีปัญหา แม้ว่ามันอาจจะเจ็บ แต่ก็ไม่เลวร้ายเหมือนเมื่อก่อน” คนที่พูดคือฉิงโซวซึ่งพูดด้วยน้ำเสียงอันไพเราะน่าฟัง“นั่นเป็นเรื่องดี ! ” เจี้ยนเฉินถอนลมหายใจออกขณะที่เขารู้สึกว่าหัวใจของเขาผ่อนคลายมากขึ้นเล็กน้อย เขาเริ่มใช้พลังบรรพกาลเพื่อบ่มเพาะร่างกายของเขาในขณะที่พลังบรรพกาลไหลผ่านร่างของเขา เจี้ยนเฉินไม่รู้สึกเจ็บปวดอย่างที่เคยเป็นมาก่อน ตอนนี้พลังบรรพกาลไม่ได้ทำลายร่างกายของเขาอีกต่อไปเมื่อมันไหลผ่านไป แม้ว่าจะยังมีอาการปวดอยู่ แต่ก็อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ของเจี้ยนเฉิน มันก็เป็นอย่างที่จือหยิงกล่าวไว้เจี้ยนเฉินจะสามารถอดทนต่อสิ่งนี้ได้พลังบรรพกาลยังคงไหลผ่านร่างกายของเขาอย่างช้า ๆ ในขณะที่เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ เส้นชีพจรและกล้ามเนื้อของเขาทั้งหมดรู้สึกดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ร่างของเจี้ยนเฉินสร้างความแข็งแกร่งอย่างก้าวกระโดดหลังจากที่โคจรพลังบรรพกาลเสร็จสิ้นเพียงรอบเดียว เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขานั้นดีขึ้นกว่าเดิมและพลังบรรพกาลก็ใช้ไปเพียงหนึ่งในสามของตัวมันเองเจี้ยนเฉินยังคงใช้พลังบรรพกาลเพื่อเสริมสร้างร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง หลังจากการโคจรรอบที่สาม เกลียวคลื่นของพลังบรรพกาลก็ถูกใช้จนหมดเจี้ยนเฉินลืมตาและกระโดดขึ้นจากเตียงอย่างอ่อนโยน เท้าทั้งสองวางอย
