นก็นำหนังสือของเขากลับไปที่เดิม ก่อนที่เขาจะออกจากห้องอักษรไปหลังจากเจี้ยนเฉินออกจากห้องอักษรของราชา เขาตรงไปที่ตำหนักสวรรค์ฉิน จากที่ไกล ๆ เจี้ยนเฉินมองเห็นองครักษ์หลายคนยืนอยู่ข้างพระราชวังราวกับว่าพวกเขาเป็นหินตำหนักสวรรค์ฉินเป็นของเจี้ยนเฉิน ตั้งแต่เขาเป็นผู้พิทักษ์จักรวรรดิ แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ที่นั่น แต่ทหารก็ไม่ได้หย่อนยาน ทั้งกลางวันและกลางคืน ทหารรักษาการณ์หลายคนประจำการอยู่ที่นั่นและอีกมากมายจะลาดตระเวนพื้นที่ในช่วงกลางวัน” พวกเราคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ!”เมื่อเจี้ยนเฉินเดินเข้ามาในตำหนักสวรรค์ฉิน องครักษ์ทุกคนก็คุกเข่าลง พร้อมกับลูกเสือขาวในมือ เจี้ยนเฉินก็ก้าวเข้ามาในตำหนัก องครักษ์เปิดประตูตำหนักให้เขา ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องทำเอง ก่อนที่จะปิดประตูหลังจากเขาเข้าไป“พวกเราเหล่านางกำนัลคารวะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ” ทันทีที่เจี้ยนเฉินเข้ามาในตำหนักสวรรค์ฉิน สาวงามอันโดดเด่นหลายคนก็ก้มลงมาคำนับทักทาย พวกนางเป็นนางกำนัลของตำหนักสวรรค์ฉินซึ่งอยู่ในตำหนัก แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่อยู่ที่นั่นก็ตาม“พวกเจ้าออกไปทำงานที่พวกเจ้ากำลังทำค้างอยู่ได้ ไม่ต้องสนใจข้า” เจี้ยนเฉินพูดก่อนกลับไปที่ห้องนอนส่วนตัวของเขา เจี้ยนเฉินค่อย ๆ วางลูกเสือลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาก่อนนั่งลงที่โต๊ะแล้วเริ่มคิดเขารู้ว่าการใช้ประตูมิติเพื่อส่งกองทัพจะต้องใช้แกนอสูรระดับ 5 จำนวนมาก แต่เขาได้ฆ่าเซียนสวรรค์จำนวนมากและได้ร
