ายท่าน ข้าไม่อาจทำอย่างนั้นได้ การที่ที่ตั้งของตระกูลเจียงหยางอยู่ในเมืองลอร์เป็นเพราะการตัดสินใจของบรรพชน กล่าวได้ว่าเมืองลอร์เป็นบ้านของบรรพบุรุษเรา เราจะทิ้งมันไปง่าย ๆ ได้อย่างไร ?
เจียงหวูจี่มีสถานะที่พิเศษอย่างมากในตระกูลเจียงหยาง แม้ว่าจะไม่ใช่ผู้อาวุโสของตระกูล แต่หัวหน้าตระกูลก็ไม่อาจไม่สนใจคำพูดของเขาได้ จากการคัดค้านที่หนักแน่นของเจียงหวูจี่ เจียงหยางป้าก็ทำได้เพียงปฏิเสธข้อเสนอของราชา
ราชาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความผิดหวัง เขาต้องการให้ตระกูลเจียงหยางสร้างที่พักขึ้นใหม่ในเมืองหลวงจริง ๆ ด้วยวิธีนี้เขาจะมีตัวช่วยในการปกป้องเขาเพิ่มขึ้นอีกมากคนรับใช้และทหารหลายคนของตระกูลเจียงหยางเริ่มที่จะเก็บกวาดซากอาคาร ขณะที่คนแก่ก็เก็บหนังสือไว้ในแหวนมิติเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้ามาขโมย หลังจากการเตรียมการทั้งหมดเสร็จสิ้น ตระกูลได้พักอยู่ในโรงเตี๊ยมรอบ ๆ เป็นเวลาหลายวัน ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ได้สรรหาช่างไม้และช่างเหล็กทุกคนในเมืองลอร์มาทำงานตลอดเวลา คืนนั้นช่างไม้กว่าหนึ่งพันคนได้มารวมตัวกันและเริ่มสร้างคฤหาสน์ตระกูลเจียงหยางขึ้นมาใหม่จากนั้นราชาจึงได้ออกพระราชโองการให้เมืองรอบ ๆ ส่งวัสดุที่มีคุณภาพสูงให้กับตระกูลเจียงหยางสามารถสร้างอาคารได้อย่างง่ายดายหลังจากที่ออกพระราชโองการ ราชาก็เริ่มกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของพระราชวัง ดังนั้นด้วยเวลาที่แทบจะไม่พอรักษาบาดแผล ราชาจึงออกเดินทาง
