างจากเมืองลอร์ 10 กิโลเมตรและสร้างมันขึ้น เจี้ยนเฉินพูดขอรับท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ทรงเกียรติ เกาอวี่ฉินป้องมือเข้าด้วยกันและเดินออกไปหลังจากเกาอวี่ฉินไปแล้ว ก็เหลือเพียงเจี้ยนเฉิน, เทียนลั่วและตงยี่จุนป่ายที่เหลืออยู่ในห้อง ดวงตาของเจี้ยนเฉินกวาดตามองคนจากอาณาจักรฉินหวงอยู่ครู่หนึ่ง เทียนลั่ว, ตงยี่จุนป่าย ข้าจะกลับไปยังอาณาจักรฉินหวงสักครู่ ท่านอยู่ที่นี่และปกป้องตระกูลเจียงหยางจากอันตรายในตอนนี้ก่อน ตระกูลของข้าต้องถูกปกป้องเป็นพิเศษท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิผู้ทรงเกียรติ เราจะใช้แรงทั้งหมดเพื่อปกป้องตระกูลเจียงหยาง ทั้งสองตอบเจี้ยนเฉินลุกขึ้นจากเก้าอี้และมองดูชายทั้งสองย่างเคร่งขรึม ด้วยน้ำใจที่ทุกท่านได้แสดงให้ข้าเจี้ยนเฉินได้เห็นในวันนี้ ข้าจะจดจำมันอย่างแน่นอนและพร้อมที่จะตอบแทนสำหรับความมีน้ำใจของพวกท่านเมื่อได้ยินอย่างนี้ เทียนลั่วและตงยี่จุนป่ายก็ดีใจมาก เหตุผลที่พวกเขาติดตามเจี้ยนเฉินจากอาณาจักรฉินหวงนั่นก็เพื่อดูทักษะของเจี้ยนเฉินด้วยตัวเอง ในใจพวกเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินทะลวงผ่านได้เร็วมากกว่าใคร ดังนั้นพวกเขาจึงใช้โอกาสนี้เพื่อสร้างความสนิทสนม การที่เจี้ยนเฉินพูดอย่างนี้มันก็เหมือนกับคำสัญญา ทำให้ทั้งสองมีความสุขอย่างมากหากเราได้รับใช้ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ มันก็เป็นเกียรติต่อเราอย่างมาก
“ข้าขอบคุณท่านทั้งสามที่ช่วยเหลือ เจียงหยางป้าพูดอย่างซาบซึ้งก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องพร้
