สวรรค์ ครั้งนี้เจ้าได้ไปแหย่รังแตนอย่างแท้จริง ไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้วตอนนี้
เซียนสวรรค์ทั้งสิบได้มาถึงด้านหน้าตระกูลเจียงหยางอย่างรวดเร็ว แต่เจียงหวูจี่ยังคงมองพวกเขาพร้อมกับยืนกอดอก
คนที่มาจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์มาโดยโดยไม่ปิดบังพลังของเขาเลย ขณะที่พวกเขาใกล้มาถึงเมืองลอร์ เซียวเทียนและเจียงหวูจี่ก็สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของพวกเขา
เจียงหวูจี่จ้องมองมาอย่างน่ากลัวไปยังเซียนสวรรค์ทั้งสิบ ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นราชาแห่งเกอซุนและไป๋เต๋าที่หมดสติ จากความสงบก็เปลี่ยนเป็นตกใจและตะโกนออกมาว่า ฝ่าบาท !
เจ้าต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเจียงหยาง เจียงหวูจี่ ! ผู้อาวุโสที่มีผมสีเทาพูดด้วยสายตาที่เย็นชาและเสียงที่เยือกเย็นพอกัน
เมื่อเห็นทั้งราชาแห่งเกอซุนและไป๋เต๋าถูกจับกุมอยู่ เจียงหวูจี่ก็ไม่ต้องคิดให้มากความก็รู้ว่าทั้งสิบนั้นไม่ได้มาดีและเป็นศัตรูพวกเจ้าเป็นใคร ! ? เจียงหวูจี่ถามด้วยน้ำเสียงน่ากลัวเรามาจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์ เจียงหวูจี่ เจ้าบอกให้เจียงหยางเซียงเทียนไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้ หลังจากที่ล่วงเกินคนจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์แล้ว เขาไม่อาจอยู่อย่างสงบได้ ผู้อาวุโสผมเทาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นเรื่อย ๆตาของเจียงหวูจี่หดเกร็งพร้อมกับพลังงานแผ่พุ่งออกมาจากตัวของเขา เขาพูดต่อคนในกลุ่มนั้นว่า เจ้ามาจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์ กล้ามากที่พูดจากับนายน้อยสี่เช่นนี้ อยากตายเร็วขนาดนั้นเลยหรือ
