าจักรเกอซุนและเพิ่มเติมรายละเอียดเพื่อที่จะทำให้มันแย่ขึ้นไปกว่าเดิม
เมื่อได้ยินสิ่งที่องค์ชายรองพูด รอยยิ้มของพระราชาก็หุบลงไปอย่างช้า ๆ จนกระทั่งเขามองไปที่อัครเสนาบดีและถามอย่างช้า ๆ “อัครเสนาบดี สิ่งที่ลูกของข้าพูดเป็นความจริงงั้นหรือ ? อาณาจักรเกอซุนทำแบบนั้นจริง ๆ หรือ?”
“ฝ่าบาท องค์ชายรองตรัสความจริง อาณาจักรเกอซุนมองพวกเราอาณาจักอินทรีสวรรค์ต่ำต้อยกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย นอกเหนือไปจากนั้น เจ๋อเจี้ยนยังได้รับบาดเจ็บจากพวกเขาจริง และพวกเขาก็กำลังจะฆ่าพวกเราไปด้วยพะยะค่ะ” อัครเสนาบดีพูดอย่างเคารพ
“ช่างโอหังยิ่งนัก ! ” พระราชาคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ในขณะที่มือของเขาก็ตบไปที่ที่วางมือบนบัลลังก์ของเขา “ยาม ! เรียกผู้อาวุโสเจ๋อเจี้ยนมา”
“พะยะค่ะ ! ” ยามรักษาการณ์วิ่งออกไปทันที
เจ๋อเจี้ยนหน้าซีดวิ่งเข้ามาในโถงและคุกเข่าต่อหน้าพระราชาอย่างรวดเร็ว “ท่านสบายดีหรือไม่ เจ๋อเจี้ยน ? ” พระราชาถามอย่างเป็นห่วง เมื่อเป็นเรื่องของคนที่เป็นเซียนสวรรค์แล้ว เขาต้องมั่นใจว่าเขาทำดีกับพวกนั้น
เจ๋อเจี้ยนพยักหน้า “ข้าจะฟื้นฟูในไม่ช้า”
หลังจากนั้น พระราชาก็ฟังที่เจ๋อเจี้ยนอธิบาย แม้ว่าจะมีความต่างเล็กน้อยจากสิ่งที่องค์ชายรองและอัครเสนาบดีพูด แต่ประเด็นหลักก็เหมือนกัน และประเด็นหลักเหล่านี้ก็ทำให้พระราชาของอาณาจักรอินทรีสวรรค์ทำสีหน้าน่ารังเกียจออกมา
“เจ้าที่อยู่ตรงนั้น เอาโสมพันปีออกจากพระคลังของข
