ิน เรื่องเมื่อสองสามปีก่อนเป็นความผิดของพวกเราเอง พวกเราทั้งสองอยากจะขอโทษและหวังว่าเจ้าจะยกโทษให้พวกเรา”
เจี้ยนเฉินยิ้มกว้างในขณะที่เขาพูด “ถ้าพวกเราพูดถึงเรื่องนั้น ถ้างั้นมันก็เป็นความผิดของข้าเอง ความไม่พอใจระหว่างข้ากับหวงหรวนได้ถูกสะสางแล้วในเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกันในมิติที่แยกตัวออกไป ผู้อาวุโสทั้งสองไม่จำเป็นต้องกังวลไปหรอก”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้เฒ่าทั้งสองก็ยิ้มอย่างมีความสุขบนใบหน้า “เจี้ยนเฉิน สหายข้า พวกเราต้องกลับบ้านแล้วในตอนนี้ ถ้างั้นก็ลาก่อน พวกเราจะไม่ลืมรายงานเรื่องนี้กับหัวหน้าตระกูลและหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้อาวุโสหยันลี่ทำให้เรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้” เจี้ยนเฉินหัวเราะ ในขณะที่ประสานมือ “ถ้างั้น ผู้อาวุโสทั้งสองได้โปรดฝากคำทักทายของข้าไปยังคุณหนูหวงหรวนด้วย”
“ฮ่าฮ่าฮ่า เจี้ยนเฉิน สหายข้า ข้าจะไปบอกนางให้แน่นอน” หนึ่งในผู้อาวุโสหัวเราะออกมา ต่อมา พวกเขาทั้งคู่ก็หลายเป็นแสงสว่างสองดวงก่อนที่จะหายไปในท้องฟ้า
หลังจากที่ดูผู้อาวุโสทั้งสองจากไปแล้ว เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้แค้นเคืองอะไรต่อตระกูลหวง ไม่เพียงแต่เขาจะมีความสัมพันธ์กับหวงหรวนเท่านั้น แต่ตระกูลหวงยังค่อนข้างมีพลังอำนาจด้วย และแม้แต่เจี้ยนเฉินเองยังกลัวพวกเขาในตอนนี้ นี่เป็นเพราะตระกูลหวงนั้นมีเซียนผู้คุมกฎที่อาจจะสร้างปัญหาให้เจี้ยนเฉินได้
ทันใดนั้นเอง ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เย็นชา ในขณะที่สายตาของเขาก็เป็นประกายไ
