และวิธีการบ่มเพาะได้อีกด้วย”
มีแสงสว่างที่ปรากฎขึ้นในทัศนวิสัยของเจี้ยนเฉิน เขารีบเดินออกจากถ้ำเซียนผู้คุมกฏ มาถึงเหนือทะเลสาบเยือกเย็นที่ด้านล่างของหุบเขาเย็น
ทันใดนั้นสีหน้าของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไป มีแสงวูบวาบในดวงตาของเขาตามด้วยแสงสีฟ้าจาง ๆ ขณะที่ร่างกายของเขาขยับไปทางด้านข้าง 5 เมตร
“หวือ ! ” “หวือ ! ” “หวือ ! ” “หวือ ! ” “หวือ ! “
สามารถได้ยินเสียงฝ่าอากาศ 5 เสียงที่หูสามารถแยกออกมาจากการโจมตีของปราณกระบี่ที่แตกต่างกัน 5 สายซึ่งบินไปข้างหน้าเพื่อทิ้งระเบิดจุดที่เจี้ยนเฉินเพิ่งยืนเข้ามา ปราณกระบี่ร้องคำรามลงไปที่กึ่งกลางของทะเลสาบที่เย็นจนเป็นน้ำแข็งทำให้เกิดการกระเซ็นไปทุกที่
สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเป็นอัปลักษณ์ เขาเงยศีรษะของเขาขึ้นมาทันทีเพื่อดูจุดที่มีร่างห้าร่างปรากฏขึ้นมาเหนือเขา การโจมตีทั้งห้าที่เพิ่งถูกส่งออกมาจากพวกเขา
ธาตุลมได้ล้อมรอบร่างของเจี้ยนเฉินพลันมีพลังมากขึ้น ร่างของเขาพุ่งขึ้นไปในอากาศราวกับลูกศรที่หลุดจากคันธนูอันลึกลับ
“อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้ ! ” หนึ่งในห้าของพวกเขาร้องออกมา พวกเขาทั้งห้าสร้างวงแหวนขึ้นกลางอากาศทันทีเพื่อปิดล้อมเส้นทางหลบหนีที่เป็นไปได้ทั้งหมดของเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกันการโจมตีของปราณกระบี่ 5 สายถูกยิงเข้าหาเจี้ยนเฉินอีกครั้ง
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเผยให้เห็นประกายตาที่ลุกโชนเมื่อกระบี่อัคคีทั้งห้าปรากฏตัวตัวขึ้นที่หน้าอก จากนั้นพวกมัน