บางคน” ชายวัยกลางคนพูดโดยไม่แสดงออกทางสีหน้า แต่การจ้องมองของเขาก็ส่งสัญญาณของแสงเย็น ๆ เมื่อเขามองดูที่เจี้ยนเฉินปากของเจี้ยนเฉินเหยียดเป็นรอยยิ้มเย็นชาเมื่อการเหลือบมองของเขาลดลงมาหลายองศา ” ข้าไม่คิดว่าอาณาจักรฉินกานจะจัดการเช่นนี้ หากพวกเขาต้องการให้ท่านฆ่าใครซักคน มันก็ต้องเป็นข้าอย่างแน่นอน”“ถูกต้อง ! ” ชายวัยกลางคนคนเดียวกันตอบกลับโดยไม่แสดงสีหน้าเจี้ยนเฉินมองชายคนนั้นและถามว่า” ตอนนี้ข้าอยู่ที่นี่แล้ว ท่านจะทำเช่นไรตอนนี้ ? “ความโกรธขึ้นมาเต็มหัวใจของผู้คน เขาตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า “คำสัญญาที่ตระกูลหวงของเราให้ไว้ต้องเป็นจริง ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร เจ้าจะไม่สามารถจากไปในวันนี้!”“ไม่ ! ผู้อาวุโสหยุนและผู้อาวุโสเฟิงร้องออกมาว่า “เจี้ยนเฉินเป็นผู้มีพระคุณต่อตระกูลหวงของเรา ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ธนูสุริยันจันทราของเราจะถูกขโมยโดยตระกูลชิ นอกจากนี้เขายังช่วยชีวิตคนรุ่นหลังของเราด้วย”“ผู้อาวุโสหยุนนั่นเป็นเรื่องที่ผิดพลาด เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในพื้นที่ห่างไกลระหว่างการแข่งขันที่เราไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างเรื่องหลอกลวงกับความจริงได้ ใครจะรู้ว่าคำที่คุณหนูกล่าวถึงนั้นจริงหรือไม่ ? ” ชายวัยกลางคนที่ถูกแย้งโต้กลับ“ความตายของชิเซียงกรานยังไม่เป็นการพิสูจน์ความจริงเรื่องนั้นอีกหรือ” ผู้อาวุโสเฟิงตอบอย่างชัดเจนว่าเขาอยู่ข้างเจี้ยนเฉิน“และความตายของชิเซียงกรานจะสามารถพิสูจน์ได้อย
