ตอนที่ 464: ข่ายอาคมพรางตา(3)
เดินทางไปตามเส้นทางที่เทียนจูซีจากอารามจิตพิสุทธิ์ให้มา ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็มาถึงหุบเขาที่ยิ่งใหญ่และมีเหวลึกเจี้ยนเฉินเดินลงไปที่ก้นหุบเขาอย่างช้า ๆ เทียนจูซีได้บอกว่าถ้ำอยู่ด้านล่างของหุบเขาโดยจะซ่อนอยู่ในตำแหน่งที่ตรวจจับได้ยากไม่นานเจี้ยนเฉินก็มาถึงก้นหุบเขา มีสระน้ำขนาดยักษ์ที่ไหลพร้อมกับไอเย็นยะเยือกแทรกไปเหมือนกับมีดกรีดกระดูกทั่วร่างเจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ ที่มืด ๆ การมองเห็นของเขาค่อยข้างแย่ แต่มันก็ไม่อาจที่จะขัดขวางไม่ให้เจี้ยนเฉินมองเห็นตัวเอง แต่หุบเขากว้างใหญ่อย่างมาก เขามองเห็นพื้นเลย ยิ่งกว่านั้นความเย็นเสียดกระดูกเหล่านี้ทำให้เขาค้นหายากยิ่งขึ้นนี่คือส่วนที่ลึกที่สุกของหุบเขาแล้ว ถ้ำเซียนผู้คุมกฎอยู่ไหนกันแน่ ? เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง เมื่อเขามาถึงถ้ำเขาก็แค่รู้เพียงชื่อของมัน ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่เขาไม่อาจรู้จักมันได้ แม้แต่สิ่งที่ดูเหมือนถ้ำก็ยิ่งทำให้เขาฉงยเข้าไปอีกบวกกับความจริงที่ว่ามันถูกซ่อนไว้ การค้นหาถ้ำเป็นไปได้ยากยิ่งเจี้ยนเฉินเริ่มแผ่ประสาทรับรู้ครอบคลุมรัศมีระยะ 15 กิโลเมตรรอบตัวเขา แม้กระทั่งสถานที่ที่อยู่ใต้น้ำก็ยังไม่อาจหลบเลี่ยงประสาทสัมผัสของเขาได้รวมทั่งสิ่งต่าง ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่เจี้ยนเฉินเดินไปตามกำแพงของหุบเขาขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศ ทุกที่ที่เขาเดินทางไปเขาได้ค้นหาอย่างละเอียด ภายในบริเวณเหล่านั้นก็มีการตอบสนองกับเจี้ย
