ทางนั้นเล็กมากจนหมอกที่ลอยอยู่นั้นทำให้เสื้อผ้าของเขาอับชื้นแม้ว่าหุบเขาจะกว้างใหญ่มาก แต่เจี้ยนเฉินก็ใช้เวลาเพียง 1 ชั่วยามเท่านั้นที่ค้นหาทางหุบเขาได้ สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังคือความจริงที่ว่าเขายังไม่อาจหาถ้ำของเซียนผู้คุมกฏเจอเจี้ยนเฉินลอยอยู่กลางอากาศพร้อมกับท่าทีครุ่นคิด ทันใดนั้นเขาก็มองไปยังน้ำที่อยู่ข้างใต้เขา เป็นไปได้หรือไม่ว่าอยู่ใต้น้ำ ? จากนั้นเขาก็พุ่งลงไปน้ำทันทีเมื่อร่างกายของเจี้ยนเฉินลงไปในน้ำ สายน้ำก็แยกออกเป็นสองฝากข้างทันที เจี้ยนเฉินยังคงเดินลงไปในร่องน้ำโดยไม่มีแม้แต่หยดน้ำตกลงบนเสื้อผ้าของเขา แต่หยดน้ำกลับลอยอยู่รอบ ๆ เขาแทนลำน้ำลึกประมาณ 500 เมตร ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงมาถึงก้นลำน้ำอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิของที่นี่เย็นกว่าด้านบนทำให้เจี้ยนเฉินต้องถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย เซียนปฏพีไม่อาจรอดจากอากาศที่เย็นของที่นี่ได้ มันอันตรายอย่างมากมันมืดมากจนคนธรรมดาไม่อาจเห็นนิ้วมือตัวเองได้ แต่ต้องขอบคุณที่การคงอยู่เหล่านั้นไม่อาจใช้ได้กับเจี้ยนเฉิน ขณะที่เขายังคงเคลื่อนไหวพร้อมกับค้นหาทุกตารางนิ้วแม้ว่าเจี้ยนเฉินจะใช้ทุกอย่างเพื่อค้นหาทั้งด้านบนและด้านล่างของลำน้ำ พื้นที่ด้านล่างของลำน้ำนี้ก็แปลกอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่เพียงแต่มันจะเย็นอย่างมาก แต่มันยังลดอำนาจของเจี้ยนเฉินอีกด้วย ด้วยเหตุนี้เจี้ยนเฉินไม่กล้าคิดว่าเขาได้ค้นหามันอย่างแม่นยำแล้วมีสัตว์อสูรทุกชนิดอาศัยอยู่ในน้ำ
