ด้วยเหตุนี้หมิงตงจึงปล่อยพวกเขาเดินผ่านไปและเข้ามายืนอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินคนจากอาณาจักรอินทรีถอนหายใจออกมา พวกเขาออกจากที่นี่ไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล พวกเขาไม่มีหน้าที่จะอยู่ในอาณาจักรเกอซุนได้อีกต่อไป เมื่อราชทูตได้ออกจากพระราชวัง พวกเขาก็มุ่งหน้าไปอาณาจักรอินทรีสวรรค์เช่นกันเจี้ยนเฉิน ทำไมเจ้าจึงได้ปล่อยพวกเขาไป ? หมิงตงถามคำถามที่อยู่ในใจอาณาจักรเกอซุนเพิ่งจะผ่านสงครามอันเลวร้ายมาและมีผู้คนบาดเจ็บล้มตายมากมาย เราไม่อาจสร้างศัตรูเพิ่มได้ เจี้ยนเฉินกล่าวเจ้ากลัวเรื่องนี้ ? อย่าลืมสถานะของเจ้าในตอนนี้ เจ้ากลัวอาณาจักรเล็ก ๆ อย่างอาณาจักรอินทรีสวรรค์งั้นหรือ ?เจี้ยนเฉินส่ายหน้า ถึงแม้ว่าอำนาจของอาณาจักรฉินหวงจะยิ่งใหญ่มาก แต่ระยะทางจากที่นั่นมาถึงที่นี่ การจะส่งกองทัพเข้ามานั้นลำบากจริง ๆ และเนื่องจากอาณาจักรอินทรีสวรรค์อยู่ใกล้กับอาณาจักรเกอซุนมาก จากพลังของเขา มันจะเป็นเรื่องดีที่สุดที่เราจะไม่ดึงพวกเขาเข้ามาพัวพัน แม้ว่าข้าจะไม่กลัว แต่ไม่อาจดึงอาณาจักรเกอซุนเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ได้เพราะแบบนี้เจ้าเลยคิดถึงความเป็นอยู่ของอาณาจักรเกอซุนนี่เอง หมิงตกรู้สึกโล่งใจ แม้ว่าเขาจะตัวคนเดียวและออกมาเพื่อหาทุกอย่างให้ตัวเขา เขาก็ไม่เคยคิดถึงผลที่จะตามมาจากการกระทำของตัวเองบ่อยครั้ง เขาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมเจี้ยนเฉินถึงกลัวปัญหาเหล่านี้ราชามาอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินและเริ่มพูดอยู่หลายประโยค เข
