ิงตงถึงกับขนลุกซู่เมื่อเจี้ยนเฉินพูดถึงการต่อสู้กับเซียนสวรรค์ทั้งแปดคน“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหลาย ๆ อย่างเช่นนั้นจะเกิดขึ้นได้ ตระกูลเจียเต๋อและตระกูลชิไม่ควรถูกปล่อยให้ลอยนวล รอจนกว่าเราแข็งแกร่งพอ เราจะให้ทั้งสองตระกูลต้องชดใช้ แต่เจี้ยนเฉิน หายนะครั้งนี้ก็นำกำไรมาให้เจ้าเช่นกัน แม้ว่าเจ้าจะเจอความโชคร้าย แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ ตอนนี้เจ้ายังเป็นเซียนสวรรค์และเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิแห่งอาณาจักรฉินหวง ข้าแทบจะไม่อยากเชื่อเลย ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าก็พึ่งจะอายุ 21 ปีเท่านั้น”เมื่อถึงตอนดึกหมิงตงก็ออกจากที่พักของเจี้ยนเฉิน เขามีห้องของตัวเองในฐานะแขกผู้มีเกียรติของอาณาจักรเกอซุนหลังจากที่หมิงตงออกไป เจี้ยนเฉินก็เดินเข้าไปในห้องของเขาและนั่งลงบนเตียงเพื่อทำสมาธิ ในเวลานี้ ลูกเสือที่ก่อนหน้านี้นอนหลับอยู่บนเตียงเพราะอิ่มหมีพีมันจากสมบัติสวรรค์ก็ตื่นขึ้นมาลูกเสือสดชื่น มันลุกขึ้นยืนแล้วกระพริบตาอันสดใสให้กับเจี้ยนเฉิน จากนั้นมันก็กระโดดขึ้นไปบนไหล่ของเจี้ยนเฉินและใช้ขนอันหนาหนุ่มของมันถูหน้าของเจี้ยนเฉินในขณะที่มันเปล่งเสียงร้องอย่างมีความสุขลูกเสือสามารถควบคุมขนาดของร่างกายของตัวมันเองได้ ในขณะนี้ร่างกายของมันมีขนาดประมาณหนึ่งในสามเมตร มันเทียบเท่ากับขนาดของแมวตัวเล็ก ทำให้มันดูน่ารักดีเจี้ยนเฉินมองเห็นความแข็งแกร่งของลูกเสือ เขายิ้มกว้างและอุ้มลูกเสือขึ้นมา ในช่วงไม่กี
