เป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธ ข้าจึงอยู่ในพระราชวังเป็นเวลาหลายวันเพื่อลองใช้ชีวิตที่นี่ นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ใช้ชีวิตแบบนี้ ข้าจึงตัดสินใจที่จะอยู่ต่อไปอีกสักพัก” หมิงตงหัวเราะ“แล้วเจ้าอิ่มเอมกับชีวิตแสนสุขหรือยัง ? ” เจี้ยนเฉินหัวเราะหมิงตงหยิบขนมใส่ปากและเริ่มเคี้ยวก่อนที่พูดอย่างคลุมเครือว่า “ข้าวางแผนไว้ว่าจะพักนานกว่าเดิมเล็กน้อย แต่ตอนนี้เจ้ากลับมาแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน ข้าก็จะขอติดตามไปด้วยทุกหนทุกแห่งทันใดนั้นหมิงตงก็มองเจี้ยนเฉิน “อ่า เจี้ยนเฉิน ข้าควรจะเรียกเจ้าว่าเจียงหยางเซียงเทียนหรือเจี้ยนเฉิน ? ““เรียกข้าว่าเจี้ยนเฉินก็ได้ ข้าชอบชื่อนั้นมากกว่า ชื่อ ‘เจียงหยางเซียงเทียน’ เป็นชื่อที่คนในตระกูลใช้เรียกเท่านั้น คนข้างนอกต่างเรียกข้าว่าเจี้ยนเฉิน” เจี้ยนเฉินพูดโดยไม่ลังเลหมิงตงพยักหน้าก่อนที่จะมีสีหน้าจริงจัง “งานที่เจ้ามอบหมายให้ข้าทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว. ข้ามอบทักษะขโมยชะตาสวรรค์ให้กับพ่อของเจ้าแล้ว ข้ารู้สถานการณ์ของเจ้าเช่นกัน เมื่อถึงเวลา อย่าลืมเรียกหาข้าเพื่อช่วยจัดการกับสำนักหัวหยุน”เจี้ยนเฉินหัวเราะ “ไม่จำเป็นเลย ข้าได้จัดการกับสำนักหัวหยุนแล้ว”หมิงตงตกใจครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะถามด้วยความสับสนว่า “จัดการแล้วหรือ ? มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ? อย่าบอกข้านะว่าเจ้าให้อภัยสำนักหัวหยุนง่าย ๆ “เจี้ยนเฉินและหมิงตงยังคงคุยกันตลอดทั้งคืน เจี้ยนเฉินไม่ได้ปิดบังอะไรจากหมิงตงเลย เ
