่างดังขึ้นในแต่ละก้าว“ช่างเป็นเรื่องแปลก ข้าไม่คิดเลยว่าจะเจอใครที่มีพลังเซียนธาตุมืด” เสียงเบา ๆ ดังขึ้นในห้องมืด ราวกับว่าความมืดไม่ได้ส่งผลต่อการมองเห็นของเจี้ยนเฉิน เขาลืมตาขึ้นจากสภาวะสมาธิ“เจ้า..เจ้าไม่เป็นอะไรเลยรึ ? จะเป็นไปได้อย่างไร ? ” ผู้โจมตีที่ซ่อนตัวร้องออกมาด้วยความตกใจเจี้ยนเฉินหัวเราะ “พิษของเจ้าอ่อนแอเกินไปและไม่มีผลกระทบต่อข้า”ร่างมืดรู้ว่าการลอบสังหารของเขาล้มเหลวและเขาก็ถูกจับได้ นี่คือการต่อสู้ที่เขาคงไม่ชนะ โดยไม่ลังเลร่างนั้นพุ่งออกไปในแสงสีเข้ม เขาพุ่งไปข้างนอกโดยไม่มีเสียงผู้บ่มเพาะธาตุมืดมีฉายาว่าเจ้าแห่งราตรี เวลากลางคืนเป็นอาณาจักรของพวกเขา พวกเขาสามารถซ่อนรัศมีของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบในความมืดราวกับว่าพวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกับกลางคืน ทำให้การตรวจจับพวกเขาเป็นเรื่องที่ยากมาก“เจ้าคิดว่าการวิ่งหนีจะเป็นเรื่องง่ายรึ ? ” เจี้ยนเฉินหัวเราะขณะที่เขากำมือขึ้นไปบนอากาศ ทำให้ห้องที่เคยมืดมิดส่องแสงสว่าง ในทันใดนั้นกระบี่สีแดงเพลิงก็ปรากฏขึ้นในห้อง ห้องสว่างขึ้นจากแสงไฟสีแดงที่ทำให้ทหารด้านนอกตกใจ“วูช ! ” เขาโบกมือ กระบี่ไฟยิงออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วเหมือนเช่นลูกศรและในที่สุดมันก็ดิ่งตรงไปยังร่างมืดปัง ! เสียงระเบิดอย่างรุนแรงดังขึ้นเมื่อแสงจากไฟลุกลามไปทั่วท้องฟ้า ทำให้ทั้งพระราชวังแตกตื่น ผู้โจมตีถูกไฟลุกโชน เขาส่งเสียงกรีดร้อง มันจึงเผยให้เห็นตำแหน่งของเขา เ
