ชื่อ ‘เจียงหยางเซียงเทียน’ เป็นชื่อที่คนในตระกูลใช้เรียกเท่านั้น คนข้างนอกต่างเรียกข้าว่าเจี้ยนเฉิน” เจี้ยนเฉินพูดโดยไม่ลังเลหมิงตงพยักหน้าก่อนที่จะมีสีหน้าจริงจัง “งานที่เจ้ามอบหมายให้ข้าทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว. ข้ามอบทักษะขโมยชะตาสวรรค์ให้กับพ่อของเจ้าแล้ว ข้ารู้สถานการณ์ของเจ้าเช่นกัน เมื่อถึงเวลา อย่าลืมเรียกหาข้าเพื่อช่วยจัดการกับสำนักหัวหยุน”เจี้ยนเฉินหัวเราะ “ไม่จำเป็นเลย ข้าได้จัดการกับสำนักหัวหยุนแล้ว”หมิงตงตกใจครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะถามด้วยความสับสนว่า “จัดการแล้วหรือ ? มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ? อย่าบอกข้านะว่าเจ้าให้อภัยสำนักหัวหยุนง่าย ๆ “เจี้ยนเฉินและหมิงตงยังคงคุยกันตลอดทั้งคืน เจี้ยนเฉินไม่ได้ปิดบังอะไรจากหมิงตงเลย เจี้ยนเฉินเล่าให้เขาฟังทุกเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากที่ทั้งสองแยกทางกันนอกเหนือจากเรื่องของลูกเสือขาว ไม่ใช่เพราะเขาไม่เชื่อใจหมิงตง แต่เป็นเพราะยิ่งคนรู้น้อยมันก็ดีกว่า นอกจากนี้ถ้าเขาบอกหมิงตง มันก็มีโอกาสสูงที่หมิงตงจะรู้สึกกดดันมากกว่านี้หมิงตงถอนหายใจหลังจากที่ฟังเจี้ยนเฉินเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หมิงตงถึงกับขนลุกซู่เมื่อเจี้ยนเฉินพูดถึงการต่อสู้กับเซียนสวรรค์ทั้งแปดคน“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าหลาย ๆ อย่างเช่นนั้นจะเกิดขึ้นได้ ตระกูลเจียเต๋อและตระกูลชิไม่ควรถูกปล่อยให้ลอยนวล รอจนกว่าเราแข็งแกร่งพอ เราจะให้ทั้งสองตระกูลต้องชดใช้ แต่เจี้ยนเฉิน หายนะครั้งนี้ก็นำกำไรมาให้
