สือขาวและจะไล่ล่ามันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตาย ลูกเสือเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะ ตระกูลกิลลิกันคงจะยืนกรานที่จะให้มันตายก่อนที่มันจะเติบโตขึ้น เนื่องจากหากลูกเสือเติบใหญ่ มันจะทำลายล้างตระกูลกิลลิกันตอนนี้สิ่งที่ทำให้เจี้ยนเฉินกังวลมากที่สุดก็คือราชาของตระกูลกิลลิกันจะไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงที่ทำไว้กับมนุษย์และจะออกจากเทือกเขาครอสเพื่อค้นหาและฆ่าลูกเสือด้วยตัวเอง ราชาเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมากที่สามารถฆ่าเซียนผู้คุมกฎได้อย่างง่ายดาย เจี้ยนเฉินจึงไม่กล้าเผชิญหน้ากับราชาแห่งตระกูลกิลลิกันหากตนเองโดยไม่มีกำลังเพียงพอองค์หญิงลังเลก่อนที่จะพูดว่า “เจียงหยางเซียงเทียน ปีนั้นพ่อของข้ายื่นข้อเสนอการหมั้นด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้เจ้าต้องการที่จะยกเลิกการแต่งงาน เจ้าคิดเรื่องเกียรติของราชวงศ์เราบ้างหรือไม่ ? “เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินเงียบลง องค์หญิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะคิดถึงวิธีแก้ปัญหา หลังจากชั่วครู่หนึ่งในที่สุด นางก็พบคำพูดที่เหมาะสม นางพูดว่า “เอาอย่างนี้ เจ้ากับข้าไปขอให้ท่านพ่อเลื่อนการแต่งงานออกไปอีก เจ้าคิดอย่างไร ? ““ถ้าเราทำอย่างนั้น องค์หญิงโหยวเยว่ก็จะเป็น..” เจี้ยนเฉินดูเขินอายเล็กน้อย หากเขาทำเช่นนั้น มันจะเป็นการเอาเปรียบองค์หญิง ตอนนี้เขาต้องการเพียงเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง เขาไม่เคยคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเช่นการแต่งงานองค์หญิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากได้ข้อสรุปเช