ไรดี ข้าเป็นคนที่เจ้าไม่สามารถแตะต้องได้” เมื่อถึงตอนนั้นองค์ชายรองก็ออกจากห้องและเดินไปยังอุทยานกับคนอื่น ๆ จากอาณาจักรอินทรีสวรรค์เจี้ยนเฉินเดินเคียงข้างองค์หญิงขณะที่พวกเขาเดินไปรอบ ๆ พระราชวัง พวกเขาเข้าไปในอุทยานอย่างรวดเร็ว นี่คือโลกที่เต็มไปด้วยดอกไม้สดทุกชนิดและทุกสี มันถูกจัดเรียงในรูปแบบที่สวยงาม กลิ่นหอมหวานที่ลอยอยู่ในอากาศทำให้ทุกคนรู้สึกสบายใจในทุกลมหายใจระหว่างทางทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเลย แต่เห็นได้ชัดว่าองค์หญิงรักสวนดอกไม้นี้มาก ขณะที่นางเดินไปพร้อมกับดอกไม้ด้วยความสบายใจ ใบหน้าของนางก็เผยให้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนขณะที่นางมองดูดอกไม้ที่สวยงามมากมาย” นี่เป็นสวนดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรเกอซุน ข้าเพลิดเพลินไปกับสถานที่แห่งนี้ และถ้าข้าอยู่ในวัง ข้าก็มักจะมาเฝ้ามองดอกไม้สวยงามเหล่านี้อยู่เสมอ ข้าปลูกดอกไม้เหล่านี้ด้วยตัวเองตอนที่ข้ายังเด็ก” องค์หญิงยิ้มขณะที่นางพูดด้วยเสียงที่คล้ายกับเสียงร้องของนกกระจาบ ชุดกี่เพ้าสีขาวหิมะของนางรวมกับรูปลักษณ์ที่สวยงามของนาง ทำให้นางดูเหมือนนางฟ้าขณะที่นางยืนอยู่ท่ามกลางดอกไม้เจี้ยนเฉินมองใบหน้าที่สวยงามขององค์หญิงครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า องค์หญิง เราเคยเจอกันมาก่อนหรือไม่ ? เขารอที่จะถามคำถามนี้มานานมากเมื่อได้ยินอย่างนี้ ดวงตาขององค์หญิงก็หันหน้าหนีจากดอกไม้แล้วกลับไปหาเจี้ยนเฉินก่อนที่จะยิ้มว่า ” ข้าชื่อโหยวเยว่ เจียงหยางเซียงเทีย
