แต่งงานทันที. ข้ารู้ว่าทำไมเสด็จพ่อของท่านถึงทำเช่นนั้น แต่ท่านไม่ต้องกังวล ข้าเป็นราษฎรของอาณาจักรเกอซุน นี่คือบ้านเกิดของข้า และข้าต้องปกป้องบ้านเกิดของข้าอย่างแน่นอน” เจี้ยนเฉินพูดอย่างใจเย็น ในอดีตเขาเคยต่อต้านการแต่งงานครั้งนี้อย่างแข็งขัน อย่างไรก็ตามในเวลานั้น เขาไม่มีอำนาจใด ๆ เขาจึงไม่สามารถทำอะไรได้เลย ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างจากอดีตองค์หญิงเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ใจของนางก็ยังคงสงบนิ่ง การได้ยินความปรารถนาของเจี้ยนเฉินในการยกเลิกการหมั้นทำให้หัวใจของนางรู้สึกเจ็บปวดด้วยความผิดหวัง มันเหมือนกับว่านางทำสิ่งที่สำคัญมากหายไป
เจี้ยนเฉินยืนขึ้นจากเก้าอี้ของเขาและมองดูโหยวเยว่ด้วยตาที่เงียบสงบและมีรอยยิ้ม “คารวะองค์หญิง ! “
องค์หญิงสวมชุดกี่เพ้าสีขาวและยืนเงียบ ๆ อยู่ข้างหลังราชา ผมยาวถึงเอวสีดำสวยงามถูกเกล้าขึ้นไปเรียบร้อย เมื่อรวมกับรูปลักษณ์ที่งดงามปานล่มเมืองของนาง หน้าตาของนางก็สามารถขโมยวิญญาณของผู้คนได้เช่นกันองค์หญิงไม่ได้พูดอะไรตอบสักคำ นางจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างสงสัย ดวงตาของนางส่องแสงระยิบระยับทำให้นางดูฉลาดเฉลียวราชาหัวเราะและพูดว่า “ลูกเขยที่รัก นี่ต้องเป็นครั้งแรกที่เจ้าเข้ามาที่พระราชวังของข้า เยว่เอ๋อจะพาเจ้าไปชมดูรอบ ๆ เอง ราชามองเยว่เอ๋อที่ยินอยู่ข้างหลังโดยไม่รอคำตอบของเจี้ยนเฉินองค์หญิงเข้าใจความหมายในสายตาที่จ้องมองมา นางจึงพูดเบา ๆ ว่า “ท่านเจียงหยางเซียงเทียน โป
