“เยว่เอ๋อ พ่อเข้าใจความรู้สึกของเจ้า แต่พ่อก็เป็นราชาของอาณาจักรด้วย ซึ่งหมายความว่ามีสถานการณ์ที่พ่อไม่สามารถควบคุมได้”“ท่านพ่อ ลูกเข้าใจ ตั้งแต่วันที่ข้าเกิดมาในราชวงศ์ ข้าก็หมดสิทธิ์ใช้ชีวิตตามความต้องการของตัวเอง” การแสดงออกของลูกสาวดูเศร้าสร้อย“เยว่เอ๋ออย่าเศร้าไปเลย พ่อรักเจ้าจริง ๆ พ่อจะทนให้เจ้ารู้สึกเจ็บปวดได้อย่างไร ? เยว่เอ๋อ เจ้าเป็นคนที่โดดเด่นมาก ดังนั้นจึงมีผู้ชายเพียงคนเดียวในความคิดของพ่อที่เหมาะกับเจ้า เจ้ารีบแต่งตัว เราต้องไปพบว่าที่สามีของเจ้า เจียงหยางเซียงเทียนจากตระกูลเจียงหยาง”“เจียงหยางเซียงเทียนหรือ ? ไม่ใช่องค์ชายแห่งอาณาจักรอินทรีสวรรค์หรือ ? ” หญิงสาวถามด้วยความรู้สึกสับสน“อาณาจักรอินทรีสวรรค์ ! ” ราชาลากเสียงต่ำและดวงตาของเขาก็แสดงท่าทีเหยียดหยาม “องค์ชายแห่งอาณาจักรอินทรีสวรรค์จะคู่ควรกับเยว่เอ๋อของข้าได้อย่างไร ? เยว่เอ๋อ เจ้าอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาบอกเจ้าแล้ว”ราชาหยุดพูดสักครู่ขณะที่เขาเข้าไปใกล้เยว่เอ๋อ เขามองไปที่กระจกทองแดงที่สะท้อนความงามของลูกสาวของเขา เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เยว่เอ๋อ ข้าคิดว่าเจ้าเคยเจอเจียงหยางเซียงเทียนตอนที่เจ้าอยู่สำนักคากัต หลังจากสองสามปีที่เจียงหยางเซียงเทียนกลายเป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จมากมายซึ่งเกินความคาดหวังของข้า เจ้ารู้รึไม่ ? เจียงหยางเซียงเทียนอายุ 21 ปี แต่เขาได้กลายเป็นเซียนส
