งไรก็ตามราชาไม่ได้สนใจการจัดอันดับเลย เขามีความสุขมาก เขาสาบานได้ว่าตลอดชีวิตของเขา เขาไม่เคยมีความสุขเหมือนตอนนี้มาก่อนทุกคนพูดคุยกันต่อสักพักก่อนที่งานเลี้ยงจะเริ่มขึ้น หลังจากนั้นเจียงหยางป้าจึงเชิญทุกคนมาทานอาหารอร่อย ๆ“เซียงเอ๋อ ตามพ่อมา ! ” เจียงหยางป้าดึงมือของเจี้ยนเฉินขณะที่พวกเขาเดินออกไป เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่ามือของพ่อสั่นเล็กน้อยงานเลี้ยงถูกจัดในห้องโถงที่กว้างขวาง สาวใช้ที่เก่งที่สุดมารวมตัวกันและเริ่มเตรียมที่นั่งหลายที่รอบ ๆ โต๊ะที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้งห้าจากอาณาจักรฉินหวง, ราชาแห่งอาณาจักรเกอซุน, ผู้นำของตระกูลเจียงหยาง,เจียงหวูจี่, เจี้ยนเฉินและไป๋หยุนเทียนแม่ของเขานั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกันข้อตกลงนี้เกิดขึ้นหลังจากการหารือระหว่างผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลเจียงหยาง เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในอันดับสูงสุด ถึงกระนั้นเพราะลูกชายที่โดดเด่นของพวกเขา พวกเขาจึงมีอำนาจมากขึ้นในขณะที่สถานะของพวกเขาได้รับการยกระดับสำหรับเจียงหวูจี่ แม้จะเป็นพ่อบ้านของตระกูลเจียงหยางแต่เขาก็มีสถานะพิเศษภายในตระกูล เขาสมควรได้รับสิทธิ์อย่างเต็มที่ที่จะนั่งในงานเลี้ยงนี้พร้อมกับผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูล“อ้า เซียงเอ๋อได้ประโยชน์จากความหายนะ เมื่อเขาถูกบังคับให้ออกจากบ้านเมื่อหกปีก่อนตอนอายุ 15 ปี ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเซียงเอ๋อจะเติบโตอย่างรวดเร็วภายในเวลาที่ไม่น่าเชื่อเช่นนี้” เจียง
