ดว่าทั้งสองอาณาจักรสนิทสนมกัน แต่ตอนนี้เขารู้ว่าไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างทั้งสองอาณาจักร มันจึงช่วยบรรเทาความกลัวของเขาได้เป็นอย่างดี
เรื่องวุ่นวายที่เจี้ยนเฉินก่อในสำนักหัวหยุนไม่ได้ถูกล่วงรุ้ไปถึงหูคนนอกสำนัก หากมีข่าวว่าบรรพชนของสำนักถูกบีบคั้นเปิดเผยออกไป พวกเขาก็จะถูกไล่ออกและถูกลงโทษอย่างรุนแรง สำนักหัวหยุนต้องปกป้องสถานะของพวกเขาภายในอาณาจักรเกอซุนและป้องกันไม่ให้เรื่องที่เกิดขึ้นรั่วไหลไปไหน ถ้ามีใครซักคนพบว่าคุณชายสี่ของตระกูลเจียงหยางสร้างปัญหาเช่นนี้ให้กับสำนักหัวหยุน ศักดิ์ศรีของสำนักหัวหยุนจะล่มสลายและการพัฒนาของพวกเขาจะหยุดนิ่ง ในเวลาเดียวกันตระกูลเจียงหยางก็จะได้รับประโยชน์จากสิ่งนี้และศักดิ์ศรีของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นในเวลาเดียวกันกับที่สำนักหัวหยุนดิ่งลงผู้อาวุโสทั้งสองไม่เต็มใจที่จะให้สิ่งนี้เกิดขึ้นเลยเจี้ยนเฉินและเจียงหวูจี่ได้กลับไปยังตระกูลเจียงหยางแล้ว แต่ตอนนี้มีเพียงเจียงหวูจี่, เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนเท่านั้นที่รู้ว่าเจี้ยนเฉินทำอะไรลงไป พวกเขาเลือกที่จะเงียบเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ก็มีความสุข ใครจะคิดว่าสำนักหัวหยุนที่แข็งแกร่งจะถูกครอบงำโดยลูกของตัวเอง ความแข็งแกร่งทางทหารและความสำเร็จของเจี้ยนเฉินเป็นสิ่งที่พ่อแม่ของเขาภูมิใจอย่างมากหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็อยู่แต่ในตระกูลและไม่ได้ออกไปไหน เขาเลือกที่จะใช้เวลาพูดคุยอยู่กับแม่ของเขาเนื่องจากลูกเสือยังคง
