ะลอตัวลงจากความตกใจในขณะที่ป้าของเจี้ยนเฉิน หยูเฟิงหยานและหลิงหลงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมา“ข้าขอคารวะท่านเจียงไป่ ! ” เจี้ยนเฉินกำมือของเขาแล้วโค้งคำนับให้เขา เมื่อเห็นสีหน้าตกใจเหมือนถูกผีหลอกของเขา เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะเปิดเผยรอยยิ้มอันชั่วร้ายเสียงของเจี้ยนเฉินทำให้เจียงไป่หลุดออกจากความเงียบงันของเขาและเขาก็เริ่มพูดติดอ่าง “จะ ..เจ้า..เจ้า..จริง ๆ ..ใช่หรือไม่ นายน้อยสี่ ? ” เมื่อเห็นหน้าตาที่คุ้นเคย เจียงไป่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเวลาที่เขาไปถึงป้อมปราการของอาณาจักรปิงหยาง ที่ซึ่งเขาได้พบกับเด็กหนุ่มลึกลับที่ต่อสู้กับเซียนสวรรค์ 5 คนก่อนที่จะฆ่าพวกเขาทั้งสี่คน เขายังทำให้ผู้เชี่ยวชาญจากอาณาจักรฉินกานเสียแขนไปก่อนที่ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นจะหลบหนีไป การปรากฏตัวของผู้เยาว์ผู้นั้นเป็นคนเดียวกันกับที่ปรากฏต่อหน้าเขาเจียงหยางป้าได้ยินน้ำเสียงที่แปลกไปของเจียงไป่ก็รู้สึกผิดปกติเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าของเจียงไป่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็นว่าอะไรทำให้เจียงไป่เสียมารยาทในทันที“เจียงไป่เกิดอะไรขึ้น” เจียงหยางป้าถามด้วยความกังวล เขาไม่เข้าใจได้ว่ามีอะไรผิดปกติกับเจียงไป่ไป๋หยุนเทียนแม่ของเจี้ยนเฉินและป้าทั้งสองของเขาก็เกิดความสับสน จู่ ๆ เจียงไป่ก็พลันสูญเสียความสงบอย่างกะทันหัน เป็นเรื่องที่แปลกมากสำหรับพวกเขา นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นสีหน้าของเขาแปลกไปเจี้ยนเฉินยังคง