เขามีเพียงแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ
ภายในคฤหาสน์ ดวงตาของเจี้ยนเฉินทอประกายดุร้ายต่อพวกเขา แม้ว่าป้าของเขาที่นี่จะไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เขาเองก็สามารถเห็นสถานการณ์ภายนอกอย่างชัดเจน เขาจะไม่อนุญาตให้เซียนสวรรค์แห่งสำนักหัวหยุนทำตามที่เขาพอใจเช่นนี้
เจี้ยนเฉินเดินไปด้านนอกด้วยท่าทีที่มืดครึ้ม แต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปได้หลายก้าว แขนแข็งแรงของเขาก็ถูกดึงไว้ก่อนที่จะได้ยินเสียงของมารดาเขา
“เซียงเอ๋อ เจ้าจะไปไหน ? เชื่อฟังแม่ของเจ้าและอยู่ที่นี่” ใบหน้าของไป๋หยุนเทียนเริ่มกังวลมากขึ้น ในอดีตนางปรารถนาทุกวันทุกคืนจนในที่สุดนางก็ได้พบลูกชายของนางและตอนนี้ความปรารถนานั้นก็เป็นจริงในที่สุด แต่หลังจากกลับมายังไม่ทันถึงวัน สำนักหัวหยุนก็มาถึงหน้าประตู ทำให้ไป๋หยุนเทียนรู้สึกกังวลเป็นอย่างมากกับการสูญเสียลูกชายที่รักของนางอีกครั้ง
“ท่านแม่ ลูกชายคนนี้ของท่านไม่กลัวนิกายหัวหยุน ได้โปรดปล่อยข้าไป” เจี้ยนเฉินพูด
“ไม่แน่นอน ! ” ไป๋หยุนเทียนพูดอย่างไม่มีช่องให้ปฏิเสธ มือทั้งสองของนางจับที่แขนของเจี้ยนเฉินและคร่ำครวญว่า “เซี่ยงเอ๋อ ช่วยฟังคำพูดของแม่ เชื่อแม่และอยู่ที่นี่ พ่อของเจ้าจะจัดการเรื่องสำนักหัวหยุนเอง”
“ท่านแม่ ลูกของท่านไม่อ่อนแอเหมือนเมื่อหลายปีก่อน แน่นอนว่าสำนักหัวหยุนจะไม่เป็นอันตรายต่อลูกของท่าน” เจี้ยนเฉินอธิบาย
“เซียงเอ๋อ อย่าพูดโง่ ๆ เช่นนี้ เจ้าจะแข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้กับ