ตอนที่ 438: เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6
เจี้ยนเฉินเดินไปข้างเตียงอย่างช้า ๆ และยื่นหน้าไปยังข้าง ๆ หูของเจียงหยางหู่ เขาพูดกระซิบเบา ๆ พี่ใหญ่ จำข้าได้หรือไม่ ? ข้า น้องสี่ของท่าน เจียงหยางเซียงเทียน
เจียงหยางหู่ที่ดวงตาเหม่อลอยราวกับไร้วิญญาณก็เริ่มสังเกตเห็นพวกเขา ขณะที่เขามองไปยังเจี้ยนเฉินอย่างช้า ๆ เจียงหยางหู่ยิ้มน้อย ๆ ก่อนที่จะพูดเสียงเบา ๆ นะ…น้องสี่…เจ้า…ในที่สุดเจ้า…ก็กลับมา…
เจี้ยนเฉินยิ้มน้อย ๆ เขาและเจียงหยางหู่สนิทกันมาตั้งแต่เล็ก ๆ แต่สิ่งที่เขาได้เห็นตอนนี้ทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกปวดใจอย่างมาก
เจี้ยนเฉินหันหน้ากลับไปยังคนที่อยู่ด้านหลังของเขา ท่านพ่อ ป้าใหญ่ ข้ามีคำพูดไม่กี่คำ ข้าอยากจะพูดกับพี่ใหญ่เป็นการส่วนตัวได้หรือไม่ ?
เจียงหยางป้าพยักหน้าเบา ๆ เซียงเทียน เจ้าลองปลอบโยนพี่ใหญ่ของเจ้าดูนะ ตกลงหรือไม่ ? จากนั้นเจียงหยางป้าก็ออกไปพร้อมกับป้าทั้งสองโดยเหลือเพียงมารดาของเจียงหยางหู่ หลิงหลงที่ยังคงยืนอยู่ที่นั่น
เจี้ยนเฉินเดินไปด้านข้างหลิงหลงและพูดเบา ๆ ว่า ท่านป้าใหญ่ ท่านไม่ต้องห่วง ข้าจะปลอบโยนให้พี่ใหญ่ได้สติแน่นอน ปล่อยให้ข้าพูดปลอบพี่ใหญ่ตอนนี้ ข้ามีวิธีที่จะทำให้เขาได้สติ ข้าต้องการให้ทุกคนออกจากห้องเพื่อที่ข้าจะได้พูดกับเขาได้
เมื่อได้ยินอย่างนี้ ตาของหลิงหลงก็หดตัวเมื่อตระหนักถึงความจริง แขนของนางสั่นขณะที่เอื้อมมือมาจับเขา เซียงเทียน ป้าขอร้องเจ้า เจ้า