พี่ใหญ่ของเจ้าจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
เมื่อเห็นเงาแห่งความตายหายไปจากพี่ใหญ่ของเขา เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างมีความสุขเต็มใบหน้าของเขาก่อนที่จะเรียกคนที่อยู่ด้านนอก
เจียงหยางป้าและหลิงหลงทั้งคู่เดินเข้ามาก่อนที่จะพบว่าเจียงหยางหูเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ ความซึมเศร้าที่มีตอนแรกได้หายไปอย่างไร้ร่อยรอย การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความตกใจและสับสน สิ่งที่เจี้ยนเฉินพูดปลอบโยนนั้นมีผลกระทบขนาดนี้เลย
ดวงตาของไป๋หยุนเทียนมองดูลูกชายของนางด้วยความรักความอ่อนโยนหลังจากที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
อาหู่ เจ้าดีขึ้นหรือไม่ ? หลิงหลงสังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของบุตรชายของนางและพูดออกมาด้วยความกังวล
เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของมารดา เจียงหยางหู่ได้แต่พูดปลอบโยนว่า ท่านแม่ ไม่ต้องกังวลอีกแล้ว ลูกของท่านจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปแน่นอน
เมื่อคำพูดเหล่านี้ออกจากปากของลูกชายของนาง หลิงหลงรู้สึกราวกับว่าได้ยกภูเขาออกจากอก นางนั่งอยู่ข้างเตียงก่อนที่จะร่ำไห้น้ำตาไหลอีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน กลุ่มคนกว่าพันคนก็ได้เข้ามาในเมืองลอร์ หลายคนถือธงสีเหลืองสดใจปลิวสะบัดไปตามสายลม บนธงมีอักษรขนาดใหญ่ว่า สำนักหัวหยุน ที่สามารถมองเห็นได้
เมื่อสงครามสิ้นสุดลง กลุ่มอำนาจทั้งหลายที่เข้าร่วมสงครามได้กลับบ้าน สำนักหัวหยุนได้กลับมาจากฐานที่มั่นทางใต้และกำลังเดินทางผ่านเมืองลอร์ไปยังสำนักของพวกเขา ผู้นำกลุ่มเป็นชายวัยกลางคน เขาคือเจ้าสำนักคน
