หาอะไรมากับเขาอีกหยูเฟิงหยานและไป๋หยุนเทียนทั้งสองต่างก็พูดไม่ออก พวกเขาไม่คิดว่าไป๋ยู่ซวงจะคิดแบบนั้นกับเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินโกรธมากกับเรื่องนี้ ดวงตาของเขาเป็นประกายอันตรายจนทำให้ไป๋ยู่ซวงไม่กล้าที่จะมองหน้าเขาท่านป้าสาม ข้ารู้ว่าท่านไม่อยากให้ข้าอยู่ที่นี่ แต่ท่านไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหาของข้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรกับปัญหาที่ข้าสร้าง ข้าจะจัดการพวกมันด้วยตนเองตามปกติอยู่แล้ว และไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับตระกูล เจี้ยนเฉินพูดด้วยตัวเจ้าเองน่ะหรือ ! ? ไป๋ยู่ซวงวางท่าและดูถูกอย่างเห็นได้ชัด งั้นก็ดี งั้นเจ้าก็ไปทำตามแบบที่คนในโลกภายนอกเขาทำเลย ! มาดูกันสิว่าเจ้าจะแก้ปัญหากับสำนักหัวหยุนอย่างไร โดยที่ไม่ให้ตระกูลยุ่งเกี่ยวกับปัญหาของเจ้าหนี้แค้นที่สำนักหัวหยุนมีต่อข้าจะต้องถูกชำระ เจี้ยนเฉินพูดอย่างเฉยเมยคำพูดของเจี้ยนเฉินทำให้เหมือนคนที่หน้าซื่อใจคดและหยิ่งยโสในสายตาของไป๋ยู่ซวง นางถ่มน้ำลายก่อนที่จะพูดเย้ยหยัน เซียงเทียน ไม่ใช่ว่าข้าดูถูกเจ้านะ แต่เจ้าพูดความจริงเถอะ ลองคิดดูว่าสำนักหัวหยุนแข็งแกร่งขนาดไหน? เจ้าจะไปยังสำนักหัวหยุนด้วยตัวเองงั้นเรอะ ? อืมม ขนาดคนที่ฉลาดยังเพ้อฝันได้ ข้าละเชื่อเลยเจี้ยนเฉินหรี่ตาอย่างมาดร้าย เขาโกรธกับคำพูดของไป๋ยู่ซวงอย่างมาก แต่สุดท้ายนางก็เป็นป้าและผู้อาวุโสของเขา เจี้ยนเฉินไม่ต้องการที่จะทำร้ายคนในครอบครัว เนื่องจากนี่เป็นครอบครัวที่เขารักอย่างแท้จริง เขาจ