ฉินกานเริ่มมีปัญหามากขึ้นและพยายามคิดหาวิธีแก้ปัญหา เขาพูดด้วยดวงตาที่เปล่งประกายว่า “ถ้าเจ้าหยุดทำลายอาณาจักรฉินกาน ข้าจะบอกความลับแก่เจ้า”เมื่อมาถึงจุดนี้ เฉียนหยุนรู้ทันทีว่าราชากำลังพูดถึงอะไร เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนกว่า “ไม่ ! บอกเขาไม่ได้ ! ““ท่านบรรพชน หากอาณาจักรฉินกานของเราจะต้องหายไปแล้ว อะไรคือจุดหมายที่เราต้องปกป้องความลับนี้ ? ” เห็นได้ชัดว่าราชาก็หมดหนทาง เขาเองก็ไม่ต้องการบอกความลับนี้กับใครดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายด้วยความสงสัย “ความลับนั้นคืออะไร ? ““เรารู้ว่าถ้ำของเซียนผู้คุมกฎอยู่ที่ไหน ถ้าเจ้าสัญญาว่าจะไม่ทำลายอาณาจักรฉินกานของเรา และสัญญาว่าจะไม่หาข้ออ้างที่จะโจมตีอาณาจักรของเราอีกครั้ง ข้าจะบอกตำแหน่งของมัน” ราชาพูดด้วยท่าทางวิตกกังวลหัวใจของเจี้ยนเฉินเต้นระทึกเมื่อได้ยินจากความจริงที่ว่ามีถ้ำของเซียนผู้คุมกฎ ความตั้งใจฆ่าเริ่มลดลงจากร่างกายของเขาในขณะที่เขาเริ่มสงบลงเจี้ยนเฉินพูดด้วยความลังเลว่า “ถ้าตำแหน่งของถ้ำของเซียนผู้คุมกฎแห่งนี้เป็นอันตรายก็เท่ากับว่าข้าหลงกลติดกับดัก”ไม่ใช่อย่างแน่นอน! ราชามีสีหน้าจริงจัง. ” เจ้าของถ้ำแห่งนี้เป็นของผู้พิทักษ์จักรพรรดิอาณาจักรฉินกานของเราเมื่อพันปีก่อน ในช่วงสุดท้ายของอายุขัยของเขา เขาเสียชีวิตขณะนั่งสมาธิในถ้ำ แต่ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขาได้วางอาคมเพื่อปกป้องทางเข้าถ้ำ ซึ่งหมายความว่าไม่มีใครสามารถเข้าไปในถ
