ุดเดือดวูช ! วูช ! วูช !กระบี่ทั้งสามนั้นขยายผ่านอากาศไปสู่ทักษะการต่อสู้ปราณกระบี่กลืนกินจากเฉียนหยุนปัง !ทั้งสองฝ่ายปะทะกันเสียงดังและทำลายพื้นที่ทั้งหมดโดยรอบ เปลวไฟพุ่งออกมาทุกหนทุกแห่ง ทำลายส่วนต่าง ๆ ของพระราชวังและฆ่าทหารใกล้เคียงหลายรายที่อยู่ใกล้เปลวไฟในความโกลาหล แม้แต่ทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างยอดเยี่ยมก็อาจเสียชีวิตได้อย่างง่ายดาย บางคนหาที่กำบังหลบซ่อน พวกทหารพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อความอยู่รอดเจี้ยนเฉินเริ่มห่อหุ้มตัวเองด้วยธาตุลม เขาโจมตีเฉียนหยุนพร้อมกับกระบี่พลังงานดั้งเดิมเฉียนหยุนมองดูเจี้ยนเฉินครู่หนึ่งก่อนที่จะหันไปดูพระราชวังที่เสียหายอย่างมาก เขาบินออกจากพระราชวังเพื่อพาเจี้ยนเฉินออกไปโดยไม่ลังเลดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายสีฟ้าและสีม่วงอีกครั้ง สีทั้งสองปรากฏขึ้นในดวงตาทั้งสองข้าง ทำให้ดวงตาของเขาเย็นลงจนมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างทันใดนั้นก้อนหินก็เริ่มลอยขึ้นไปในอากาศแล้วยิงตรงไปที่เฉียนหยุนด้วยความเร็วที่น่าตกใจเฉียนหยุนเคยเห็นความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินด้วยตัวเขาเองเมื่อเขาอยู่ในป้อมปราการของอาณาจักรปิงหยาง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าประมาทเจี้ยนเฉิน พลังเซียนเริ่มพุ่งออกจากร่างของเขาเพื่อทำหน้าที่เป็นม่านพลังป้องกันตัวเขาจากหินหินสีฟ้าและสีม่วงไล่ตามเฉียนหยุนด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ขณะที่พวกมันกระทบกับพลังเซียนของเขา โล่ก็สั่นสะเทือน 1 ครั้งก่อนที่จะต้านทานหินอย
