ของมัน” ราชาพูดด้วยท่าทางวิตกกังวลหัวใจของเจี้ยนเฉินเต้นระทึกเมื่อได้ยินจากความจริงที่ว่ามีถ้ำของเซียนผู้คุมกฎ ความตั้งใจฆ่าเริ่มลดลงจากร่างกายของเขาในขณะที่เขาเริ่มสงบลงเจี้ยนเฉินพูดด้วยความลังเลว่า “ถ้าตำแหน่งของถ้ำของเซียนผู้คุมกฎแห่งนี้เป็นอันตรายก็เท่ากับว่าข้าหลงกลติดกับดัก”ไม่ใช่อย่างแน่นอน! ราชามีสีหน้าจริงจัง. ” เจ้าของถ้ำแห่งนี้เป็นของผู้พิทักษ์จักรพรรดิอาณาจักรฉินกานของเราเมื่อพันปีก่อน ในช่วงสุดท้ายของอายุขัยของเขา เขาเสียชีวิตขณะนั่งสมาธิในถ้ำ แต่ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขาได้วางอาคมเพื่อปกป้องทางเข้าถ้ำ ซึ่งหมายความว่าไม่มีใครสามารถเข้าไปในถ้ำได้เป็นเวลา 1,000 ปี “
พลังงานดั้งเดิมของเจี้ยนเฉินทำลายผ่านปราณกระบี่ที่ผู้อาวุโสส่งมาและล้างพื้นที่ด้วยพลังงานที่เหลืออยู่ทำให้สถานที่นั้นเต็มไปด้วยฝุ่น ควันเต็มอากาศและสิ่งของต่าง ๆ ในพระราชวังก็กระจัดกระจายเนื่องจากพลังงาน
” ปราณกระบี่กลืนกิน ! ” เฉียนหยุนเปล่งเสียงดังขณะที่กระบี่ของเขาเริ่มเปล่งประกายอย่างมีพลัง ในช่วงเวลาต่อมา ปราณกระบี่ยาว 1 เมตรก็แทงเข้ามาในท้องฟ้าก่อนที่จะพุ่งไปหาเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินรู้สึกกดดันเมื่อปราณกระบี่ยึดตัวเขา การโจมตีจากเฉียนหยุนครั้งนี้คือทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีเจี้ยนเฉินขยับตัวเพื่อหลบหลีก เขาเห็นว่าปราณกระบี่กลืนกินได้ขังเขาไว้ เขาไม่สามารถสลัดมันออกได้ หมายความว่าเขาทำได้เพียงพยายามทำลายมันดวง
