กับผู้อาวุโสด้วยเหตุผลที่จะต่อสู้กับผู้มาใหม่ผู้อาวุโสตอบด้วยการถอนหายใจอย่างนุ่มนวลว่า “อย่าหยิบยกปัญหานี้ขึ้นมาอีก ชายคนนั้นแข็งแกร่งมาก ถึงแม้จะมีเซียนสวรรค์ 4 คนจากอาณาจักรปิงหยางก็ตาม เราก็ไม่ใช่คู่ต่อกรของเขา ไม่เพียงแค่นั้น เราคงได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะเขา อาณาจักรฉินกานของเราไม่แข็งแกร่งเหมือนเมื่อก่อนนี่เป็นศัตรูที่เราไม่ควรไปรุกราน เจ้าสามคนอยู่ที่นี่ ข้าออกไปรับหน้าเอง” ก่อนที่เขาจะพูดจบ ผู้อาวุโสก็เปลี่ยนเป็นแสงสีขาวสว่างและหายไปจากห้อง“เป็นไปไม่ได้ ! อาจารย์และผู้เชี่ยวชาญ 4 คนไม่สามารถทำให้เขาเกิดรอยขีดข่วนได้อย่างไร ? แม้แต่เซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 ก็ไม่สามารถมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้”คำพูดของอาจารย์ทำให้ทั้งสามคนตกตะลึงด้านนอก เฉียนหยุนติดอาวุธ เขายืนเคียงข้างเซียนสวรรค์และจ้องมองเจี้ยนเฉินดวงตาของเจี้ยนเฉินจ้องมองเฉียนหยุนอย่างเฉยเมย “เฉียนหยุน ครู่หนึ่งข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมาปรากฏตัว ข้าเคยบอกเจ้าไว้ก่อนหน้านี้ว่าเจ้าจะได้เป็นพยานเห็นอาณาจักรฉินกานถูกทำลายล้าง”ผู้อาวุโสทั้งสองโกรธเคืองต่อคำพูดของเจี้ยนเฉินอย่างมาก ผู้อาวุโสที่อยู่ข้างเฉียนหยุนก็เริ่มจับอาวุธ “เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นเซียนผู้คุมกฏหรือ ถึงกล้าพูดเช่นนั้น ระวังไว้ให้ดี เจ้าอาจจะพูดไม่ได้อีกต่อไป ! “เฉียนหยุนเหยียดแขนออกเป็นเชิงปรามไม่ให้ผู้อาวุโสอีกคนพูด เขาหันไปหาเจี้ยนเฉินและพูดว่า “ท่าน ข้าได้บอกท่านก่อนหน
