้าเขาไม่ใช่คนที่น่าพอใจ เขาตัดสินใจที่จะล่วงเกินพวกเขาเมื่อเห็นเหรียญม่วง 10 เหรียญบนโต๊ะ กลุ่มชายจากนิกายหยางจิก็เดือดดาล หนึ่งในนั้นคำรามด้วยความโกรธ “เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากมีปัญหากับนิกายหยางจิของเราหรือ ? เจ้าคงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป !”“ลุกและไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ การที่เจ้ามีเงินนั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะไว้ชีวิตของเจ้า ! ““ถ้าเจ้าไม่อยากตายก็จงออกไป ! การล่วงเกินนิกายหยางจิของเราเป็นสิ่งที่แม้แต่องค์ชายก็ไม่สามารถทำได้”ชายหนุ่มตะโกนด้วยความโกรธขณะที่พวกเขาเดินไปหาเจี้ยนเฉินช้า ๆเจี้ยนเฉินไม่สนใจที่จะมองพวกเขาและยังคงกินอาหารของเขาต่อไป ” หากเจ้าไม่มีเงินก็ออกไป ข้าจองโรงเตี๊ยมนี้แล้ว ข้าไม่ต้อนรับพวกเจ้าที่นี่” เจ้ากล้ามาก ! ” ชายหนุ่มคนหนึ่งตะโกนด้วยความโกรธในขณะที่เขาและชายอีกคนเตรียมที่จะใช้หมัดกระแทกหัวของเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินมองพวกเขาด้วยท่าทางเหยียดหยาม ตะเกียบของเขายิงเข้าหาชายสองคนที่มาหาเขาด้วยความเร็วที่แทบมองไม่เห็นชั๊ว ! ชั๊ว !เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้นเนื่องจากตะเกียบเสียบเข้าไปในกำปั้นของพวกเขา ทำให้พวกเขาไม่สามารถแบมือได้ ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงมากจนพวกเขาต้องกัดฟันอย่างดุเดือดการโจมตีของเจี้ยนเฉินทำให้ชายจากนิกายหยางจิคนอื่นตกใจและมองด้วยความกลัว” เจ้ากล้าโจมตีนิกายหยางจิของเราหรือ ? เจ้าคงไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ! ” ชายหนุ่มผู้หนึ่งคำรามดวงตาของเจี้ยนเฉินจ้องเขาอ
