ระเบิดเสียงด่าทอและเริ่มสาปแช่งนาง“บัดซบ โรงเตี๊ยมของเจ้าทำกิจการแบบนี้ได้อย่างไร ? ข้าจ่ายเงินไปแล้ว เจ้าจะมาโกงข้าเช่นนี้หรือ ! เจ้าต้องการให้โรงเตี๊ยมของเจ้าถูกปิดตัวลงหรือ ? ข้ามาจากกลุ่มทหารรับจ้างหมัดโลหิต ! ” เสียงคำรามดังสนั่นมาจากชั้นสอง แต่ในวินาทีต่อมาเสียงเปลี่ยนไปทันที “อะไรนะ ? นิกายหยางจิ ไม่เป็นไร ถือว่าข้าไม่ได้พูดอะไรเลยก็แล้วกัน”หลังจากนั้นชายร่างกำยำก็รีบเดินออกจากโรงเตี๊ยมอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นกลุ่มชายอีกหลายคนก็เดินออกจากโรงเตี๊ยมอย่างรวดเร็ว แม้ว่าพวกเขาหลายคนจะขุ่นเคืองแต่เมื่อพวกเขาได้ยินชื่อของนิกายหยางจิ พวกเขาก็ทำได้เพียงกลืนน้ำลายและเดินออกจากโรงเตี๊ยมด้วยความกลัวและไม่กล้าหือภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว โรงเตี๊ยมก็ว่างเปล่าอย่างหมดจด เหลือเพียงชายแปลกหน้าคนเดียวกับสัตว์อสูรที่กำลังกินเนื้อย่างข้างหน้าอย่างไม่สนใจโลก“ท่านลูกค้าผู้มีเกียรติ ข้าต้องขอโทษจริง ๆ แต่สำหรับคืนนี้ท่านต้องไปหาที่พักใหม่ เราจะไม่คิดเงินสำหรับเนื้อย่าง เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าท่านลูกค้าจะยกโทษให้เรา” เด็กหนุ่มคืนเหรียญทองกลับไปให้เจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด
“ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ โปรดให้ข้าตามท่านไปด้วย” เซียวเทียนพูด เนื่องจากเจี้ยนเฉินยังไม่ใช่เซียนผู้คุมกฎ เขาจึงกลัวว่าเจี้ยนเฉินอาจได้รับอันตราย
เจี้ยนเฉินส่ายหน้า “ไม่จำเป็น ข้าไปคนเดียวก็พอแล้ว เซียวเทียน อย่าลืมปกป้องเมืองนี้ใ
