นหรือไม่? ““มีสิ มี ท่านต้องการกี่ห้อง?” ในทันใดเด็กหนุ่มวัย 20 ปีก็เดินออกมาจากด้านหลังพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเมื่อเห็นหน้าตาของเด็กหนุ่ม เจี้ยนเฉินก็รู้สึกตะลึงเล็กน้อยเพราะใบหน้าที่คุ้นเคยลอยขึ้นมาในความคิดของเขา อย่างไรก็ตามเขาก็สลัดความคิดในหัววทิ้งอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ห้องที่ดีที่สุด 1 ห้อง. นำเนื้อย่างมาด้วยจานหนึ่ง” เจี้ยนเฉินโบกมือแล้วส่งเหรียญทอง 1 เหรียญให้กับเด็กหนุ่มเด็กหนุ่มรับเหรียญทองและยิ้มกว้างให้เจี้ยนเฉิน “ลูกค้าที่รัก โปรดนั่งรอสักครู่ ข้าจะรีบไปนำเนื้อย่างมาให้ท่านทันที” จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปด้านหลังโรงเตี๊ยมเจี้ยนเฉินใช้ความคิดขณะที่มองดูเด็กหนุ่มเดินเข้าไปที่ด้านหลัง และเขาก็นั่งลงที่โต๊ะใกล้ ๆ จิตใจของเขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงคนในอดีต เคนดัล“ท่านลูกค้า อาหารของท่านมาถึงแล้ว” หลังจากนั้นไม่นานเสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้เจี้ยนเฉินหลุดออกมาจากความคิดของเขา เด็กหนุ่มคนเดิมถือจานเนื้อย่างขนาดใหญ่มาวางบนโต๊ะของเขา“กรร ….” ลูกเสือส่งเสียงคำรามด้วยความสุข ขณะที่มันกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะแล้วเริ่มกินอาหารเมื่อเห็นการกระทำของลูกเสือขาว เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม ข้าขอเนื้อย่างเพิ่มอีกจาน“ไม่มีปัญหาเลย ท่านลูกค้า ! ” เด็กหนุ่มยิ้มอย่างกระตือรือร้นก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้องครัวเจี้ยนเฉินเริ่มมองไปรอบ ๆ โรงเตี๊ยม เขาสังเกตเห็นว่ามันเล็กมาก มีแค่ 20 โต๊ะเท่านั้นที่ตกแต