าย แม้แต่แม่ทัพของพวกเขาก็นิ่งงันและตกใจ การตายของเหล่าเซียนสวรรค์ทั้งห้าคนนั้นเป็นการระเบิดที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่อาจปฏิเสธสำหรับอาณาจักรของพวกเขา เมื่อรวมกับความจริงที่ว่าผู้บัญชาการของพวกเขาถูกจับตัวไป สถานการณ์นี้ก็เริ่มจากพายุหิมะที่เรียบง่ายไปสู่พายุหิมะที่มีพายุลูกเห็บตกบนยอดเขาด้านบนของกำแพงเมืองที่เสียหาย ทหารระดับสูงหลายคนเริ่มแสดงความยินดีกับเจี้ยนเฉินด้วยเสียงอันดังอย่างมีความสุข แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะดูเหมือนคนอายุ 20 ปี แต่ไม่มีสักคนเดียวที่คิดว่าเขายังหนุ่ม เพราะพวกเขาเชื่อว่าจริง ๆ แล้วเจี้ยนเฉินอายุหลายร้อยปีผู้บัญชาการของอาณาจักรมังกรซ่อนไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อยแม้ว่าเขาจะถูกเจี้ยนเฉินจับตัวไว้ เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความโกรธและพูดว่า ผู้พิทักษ์จักรพรรดิรึ ? เจ้าเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของอาณาจักรไหนกันล่ะ ? เจ้าคิดยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวในเรื่องที่สี่อาณาจักรของเราร่วมมือกัน เจ้าไม่กลัวว่าอาณาจักรของเจ้าจะถูกทำลายบ้างเลยรึ ? ” การตายของเซียนสวรรค์ทั้งห้านั้นมากเกินไป มันเป็นเหมือนระเบิดสำหรับอาณาจักรมังกรซ่อน ดังนั้นผู้บัญชาการจึงรู้สึกเกลียดชังเจี้ยนเฉินอย่างมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนจากอาณาจักรเกอซุนจึงหัวเราะเยาะผู้บัญชาการของอาณาจักรมังกรซ่อน เมื่อเปรียบเทียบกับอาณาจักรฉินหวงซึ่งเป็นหนึ่งในแปดมหาอำนาจ อาณาจักรพันธมิตรทั้งสี่นั้นไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเต้าหู้ก้อนเดียว“ระ
