วกเขาแยกตัวลงไปรักษาบาดแผลของตัวเองหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ออกจากโรงเตี๊ยมและบินไปในทิศทางของป้อมปราการ ในตอนนี้เซียนสวรรค์ทั้งห้าจากอาณาจักรมังกรซ่อนได้รับบาดเจ็บ นั่นหมายความว่าการฆ่าพวกเขาจะเป็นเรื่องง่าย
เจี้ยนเฉินแทบแบกรับความผิดหวังไว้ไม่ได้เมื่อได้ยินว่าตระกูลเจียงหยางออกจากพื้นที่ไปแล้ว แม่ทัพสังเกตเห็นอารมณ์ที่กระพริบผ่านใบหน้าของเขา เขาจึงใช้สิ่งนั้นเพื่อยืนยันความสงสัยของตัวเอง
“ท่านที่ปรึกษาจักรพรรดิ ถึงแม้ว่าป้อมปราการทางเหนือของเรานั้นมีความมั่นคง ศัตรูเกือบเข้ามาถึงในเมืองหลวง นั่นหมายความว่าอาณาจักรเกอซุนของเราตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง หากท่านยื่นมือมาช่วยเหลือเรา อาณาจักรเกอซุนของเราจะอยู่รอดและฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ ! ” ผู้อาวุโสอ้อนวอน แม้ว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินจะยังไม่ชัดเจน แต่จากคำพูดของเจียงหวูจี่และการที่เจี้ยนเฉินจับตัวฮ่องเต้แห่งอาณาจักรปิงหยางมาได้นั้น มันก็มากเกินพอที่จะให้เขาไว้วางใจความสามารถของเจี้ยนเฉินคำพูดของเขาทำให้เจี้ยนเฉินดูเคร่งขรึมด้วยความลังเล จากนั้นเจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจอีกครั้งและเริ่มสอบถามเกี่ยวกับสถานะของป้อมปราการอีก 3 แห่ง ในคืนเดียวกันนั้นเจี้ยนเฉินจึงออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังป้อมปราการทางตะวันตก เนื่องจากเป็นสถานที่ที่ใกล้ที่สุดจากที่ตั้งปัจจุบันของเขาและเป็นสถานที่ที่ล่อแหลมที่สุดเช่นกันแม้ว่าเจี้ยนเฉินจะต้องการกลับบ้าน แต่ตอนนี้ว่าเขาอ
