ามเมื่อเขาคิดว่าอาณาจักรปิงหยางมีประชากรมากกว่า 700 ล้านคน เขาจึงเริ่มสงบลงเล็กน้อย นี่คือคลังสมบัติของทั้งอาณาจักร และถ้าเขาจะเอาแกนอสูรไปสักกอง มันคงจะไม่ทำให้อาณาจักรต้องล่มสลาย บางทีคลังแกนอสูรนี้อาจเป็นผลมาจากการสะสมมาหลายสิบปีเจี้ยนเฉินตัดสินใจที่จะนำเข็มขัดมิติทุกชิ้นเข้าไปในวงแหวนมิติของเขา เขาเก็บทุกชิ้นแม่แต่แกนอสูรระดับ 1 และระดับ 2 เนื่องจากเขามีวงแหวนมิติเหลือเฟือ เขาจึงมีพื้นที่เพียงพอที่จะนำมันไปโดยไม่สร้างความเดือดร้อนฮ่องเต้โกรธมากเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินกวาดแกนอสูรไปมากมาย แต่ถึงแม้ว่าเขาจะอยากร้องไห้ด้วยความเศร้าโศก เขาก็ไม่สามารถหลั่งน้ำตาได้ เขาลอบถอนใจ เขารู้ว่าตั้งแต่เวลานี้เป็นต้นไป หากอาณาจักรปิงหยางไม่พังทลาย มันก็จะถูกควบคุมเป็นเวลานานหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็มาถึงบริเวณคลังเงิน หลังจากกวาดทุกอย่างไปเรียบ ตอนนี้เจี้ยนเฉินจึงมีเหรียญม่วงจำนวนมาก หากเขาคำนวณจำนวนทั้งหมด มันอาจจะมีเหรียญม่วงมากกว่าหนึ่งร้อยล้านเหรียญเนื่องจากเป็นสินทรัพย์ที่มาจากทั่วอาณาจักร
“เจ้ามาจากอาณาจักรเกอซุนอย่างที่ข้าคาดไว้จริง ๆ ด้วย” ฮ่องเต้ถอนหายใจก่อนที่จะมองย้อนกลับไปหาเจี้ยนเฉิน “ดูเหมือนว่าการตัดสินใจของฮ่องเต้ผู้นี้ในการเข้าร่วมกับอีกสามอาณาจักรเพื่อโจมตีอาณาจักรเกอซุนนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิด ข้าเคยมั่นใจว่าอาณาจักรเกอซุนจะไม่มีลูกไม้ซ่อนเร้นที่สามารถบุกพระราชวังของอาณาจักรปิงห
