็ออกคำสั่งให้เรียกตัวทหารทั้งหมดที่ประจำการอยู่ในป้อมปราการทางตอนเหนือของอาณาจักรเกอซุนกลับคืนมาโดยไม่จำเป็นต้องได้รับคำสั่งจากเจี้ยนเฉินหลังจากออกคำสั่ง ฮ่องเต้หันไปหาเจี้ยนเฉินและตรัสว่า “เจ้าต้องการให้คนแก่อย่างข้าทำอะไรต่อ ? ” ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินทำให้ฮ่องเต้ยอมแพ้ที่จะหลบหนี เขารู้ว่าถ้าเขาไม่ร่วมมือ กองทัพทั้งหมดของเขาจะต้องทนทุกข์ทรมาน พระราชวังจะเนืองนองไปด้วยเลือดของประชาชนของเขา ซึ่งเหตุการณ์เช่นนี้เป็นเรื่องธรรมดามากในทวีป” พาข้าไปที่คลัง ! ” เจี้ยนเฉินพูดใบหน้าของทุกคนซีดเซียว ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า ” ม่มีทาง ! คลังเป็นรากฐานทางการเงินของอาณาจักรของเรา หากถูกเจ้าปล้น อาณาจักรของเราก็จะ..”“พัพ ! “ผู้อาวุโสเงียบลงในทันทีที่ปราณกระบี่สีม่วง-ฟ้าถูกปล่อยออกมาและพุ่งเข้าใส่ศีรษะของเขา มันฆ่าเขาทันทีอัครเสนาบดี..!ผู้คนมากมายเริ่มโศกเศร้ากับการตายของบุคคลนี้ ในขณะที่คนอื่นจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างโกรธเคือง“ท่านอาจารย์” นายทหารหนุ่มสองสามคนร้องออกมาด้วยความเศร้าโศก พวกเขาก็ดึงอาวุธเซียนของพวกเขาออกมา พวกเขาร้องออกมาด้วยความโกรธว่า “ข้าจะสู้ตาย ! ” จากนั้นพวกเขาพุ่งตรงไปหาเจี้ยนเฉิน“ไม่ ! พวกเจ้าทุกคนถอยไป ! ” ฮ่องเต้ตะโกนแต่โชคไม่ดีที่เขาพูดช้าเกินไป เจี้ยนเฉินเคลื่อนตัว เขายิงปราณกระบี่ผ่านลำคอของพวกเขาทำให้เลือดสาดไปทั่วห้องโถง“ถอยไป ทุกคนถอยไป ! เขาไม่ใช่คนที่พวกเจ้า
