ล้านเหรียญเนื่องจากเป็นสินทรัพย์ที่มาจากทั่วอาณาจักร
เจี้ยนเฉินรวมปราณกระบี่ขึ้นมาบนนิ้วของเขาและสังหารกลุ่มเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษอย่างราบคาบ จากกลุ่มนี้มีเซียนปฐพีเพียง 3 คนเท่านั้นที่โชคดีพอที่จะรอดจากการโจมตีครั้งแรก
“ฝ่าบาท โปรดหนีไป ! เราจะหยุดเขาเอง ! ” เซียนปฐพีสามคนนั้นไม่ได้ขี้ขลาดแม้แต่น้อย พวกเขายินดีที่จะละทิ้งชีวิตของพวกเขาเพื่อพยายามหยุดยั้งเจี้ยนเฉินไม่ให้โจมตีฮ่องเต้ของพวกเขาแต่ฮ่องเต้มองดูทหารทั้งสามคนที่เต็มใจตายเพื่อเขาด้วยความสำนึกผิด เขาไม่ได้ตั้งใจหนีเพราะเขารู้ว่าตอนนี้การหลบหนีนั้นไร้ประโยชน์และจะเป็นการใช้พลังงานโดยไม่จำเป็นหยุด ! ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็เรียกทหารทั้งสามอย่างหมดหนทาง เขามองดูเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าเศร้าโศกและตรัสว่า “ข้าถูกบังคับให้เข้าสู่สถานะที่ข้าหนีไม่พ้น โปรดบอกข้าว่าเจ้าเป็นใคร ข้าจะได้ตายตาหลับ”เจี้ยนเฉินจ้องฮ่องเต้อย่างอดทนสักครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดว่า “ข้าเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งที่ควรรู้คือข้ามาจากอาณาจักรเกอซุน”“เจ้ามาจากอาณาจักรเกอซุนอย่างที่ข้าคาดไว้จริง ๆ ด้วย” ฮ่องเต้ถอนหายใจก่อนที่จะมองย้อนกลับไปหาเจี้ยนเฉิน “ดูเหมือนว่าการตัดสินใจของฮ่องเต้ผู้นี้ในการเข้าร่วมกับอีกสามอาณาจักรเพื่อโจมตีอาณาจักรเกอซุนนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิด ข้าเคยมั่นใจว่าอาณาจักรเกอซุนจะไม่มีลูกไม้ซ่อนเร้นที่สามารถบุกพระราชวังของอาณาจักรปิงหยางของข้าและทำให้ข้าต้องเจอกับ
