้วยเสียงกรีดร้องหลังจากถูกผลักบัลลังก์เริ่มขยับก่อนที่จะเผยให้เห็นหลุมกว้าง 2 เมตรที่ดูเหมือนจะมีบันไดที่ทอดยาว
” หืม ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน อย่าคิดว่าเจ้าจะหนีไปจากข้าได้” เจี้ยนเฉินแค่นเสียงก่อนลงไปในหลุม
ด้านในของถ้ำมืดมากและทุก 30 เมตรมีไข่มุกราตรีส่องทางผ่านความมืดด้วยแสงที่หริบหรี่
หลังจากลงมาได้ประมาณ 1,000 เมตร ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดที่ลึกที่สุดของสถานที่ ไม่มีพื้นดินที่จะมองเห็นได้ที่นี่กลับมีเพียงพื้นเหล็กเท่านั้นที่สามารถพบได้
เจี้ยนเฉินเดินไปตามทางเดินต่อไปเรื่อย ๆ สถานที่แห่งนี้เป็นเขาวงกตใต้ดินที่ทำจากเหล็กเย็น แม้ว่าโลกข้างบนจะล่มสลาย แต่เขาวงกตนี้จะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลย
ด้วยความช่วยเหลือการมองเห็นทุกหนทุกแห่ง เขาวงกตทั้งหมดจึงถูกวาดเป็นแผนที่ออกมาไม่มีสิ่งใดถูกซ่อนไว้จากการรับรู้ของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตามเขารู้สึกถึงบางสิ่งที่แปลก – เขาวงกตทั้งหมดดูเหมือนจะยังมีชีวิตอยู่ ภายในกำแพงเหล็กอาจเป็นแบบที่สามารถเคลื่อนย้ายได้อย่างอิสระและเปลี่ยนเค้าโครงของเขาวงกตทั้งหมดเพื่อที่ว่าเส้นทางที่ผ่านไปได้ในตอนแรกจะกลายเป็นทางตัน ด้วยเหตุนี้ใครก็ตามที่ติดอยู่ข้างในจะเดินเป็นวงกลมตลอดไปและจะต้องตายในที่นี้
ด้วยความคิดนี้ เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นด้วยความรำคาญ มันทำให้เขาคิดว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการสร้างเขาวงกตที่ซับซ้อนด้วยการทำงานเช่นนี้
เจี้ยนเฉินเดินไปตามทางได
