ทที่จะสังหารหมู่ต่อไปเช่นนี้ เดินไปข้างหน้า ในที่สุดเขาก็มาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของพระราชวังกลางและเดินเข้าไปในขณะที่ทหารยืนอยู่ข้างหลังอย่างกังวล ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่กล้าติดตามเขาการสังหารเซียนสวรรค์ทั้งสองคนของเจี้ยนเฉินได้ถูกมองเห็นอย่างละเอียดโดยทหารแต่ละคนในที่นี่ทำให้พวกเขาตกใจกลัวจนถึงจุดที่หวาดกลัวที่สุด แม้จะเป็นทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี พวกเขาก็ถูกข่มขู่มานานจนถึงจุดที่ต้องการหนีไปให้ไกลที่สุดแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เจี้ยนเฉินมาที่ในพระราชวังของอาณาจักรปิงหยาง แต่เขาก็มีความเข้าใจอันดีเกี่ยวกับการจัดการภายใน เจี้ยนเฉินเดินตรงไปที่ท้องพระโรง สังเกตว่ามีปุ่มซ่อนอยู่ข้างบัลลังก์ ด้วยเสียงกรีดร้องหลังจากถูกผลักบัลลังก์เริ่มขยับก่อนที่จะเผยให้เห็นหลุมกว้าง 2 เมตรที่ดูเหมือนจะมีบันไดที่ทอดยาว” หืม ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน อย่าคิดว่าเจ้าจะหนีไปจากข้าได้” เจี้ยนเฉินแค่นเสียงก่อนลงไปในหลุมด้านในของถ้ำมืดมากและทุก 30 เมตรมีไข่มุกราตรีส่องทางผ่านความมืดด้วยแสงที่หริบหรี่หลังจากลงมาได้ประมาณ 1,000 เมตร ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดที่ลึกที่สุดของสถานที่ ไม่มีพื้นดินที่จะมองเห็นได้ที่นี่กลับมีเพียงพื้นเหล็กเท่านั้นที่สามารถพบได้เจี้ยนเฉินเดินไปตามทางเดินต่อไปเรื่อย ๆ สถานที่แห่งนี้เป็นเขาวงกตใต้ดินที่ทำจากเหล็กเย็น แม้ว่าโลกข้างบนจะล่มสลาย แต่เขาวงกตนี้จะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เ
