ะสีม่วง พุ่งออกมาจากนิ้วมือของเขาและยิงทะลุคอของทหารองครักษ์ทันทีโดยไม่มีเสียงทั้งสององครักษ์ล้มลงตายกับพื้นผู้คนในพระราชวังมองดูอย่างประหลาดใจทันทีว่า ช่างบ้าเหลือเกิน ! เจ้ามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา จับเขาไว้ ! ” ทหารองครักษ์จักรพรรดิทั้งสามสิบคนปรากฏตัวขึ้นทันทีจากทั้งสองด้าน ไม่มีความลังเลในการกระทำของพวกเขาขณะที่เจี้ยนเฉินรีบไปพร้อมกับอาวุธเซียนของพวกเขาด้วยความสงบนิ่ง เจี้ยนเฉินยกนิ้วขึ้นทำให้เกิดปราณกระบี่อีกอันปรากฏขึ้นมา แทงไปที่สามสิบองครักษ์ เขาพยายามที่จะเจาะทะลุลำคอของพวกเขาและทำให้ทุกรูนิ้วขนาดเล็กรูปรากฏในพวกเขา เลือดกระเด็นไปในอากาศเหมือนดอกไม้องครักษ์ไม่สามารถร้องออกมาได้ ด้วยความเจ็บปวดขององครักษ์ทั้งหมดล้มลงกับพื้นด้วยแสงประกายเลือดและปราณ ขณะที่พวกเขานอนบนพื้น เลือดของพวกเขาก็เริ่มจมลงไปใต้ร่างของพวกเขาทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงนกหวีด ในขณะที่หนึ่งในองครักษ์เริ่มส่งสัญญาณเตือน สัญญาณเตือนนี้ยาวและตื่นตระหนกซึ่งหมายความว่าเป็นคำเตือนภัยสูงสุดไปทั่วอาณาจักรหลังจากนั้นไม่นาน เสียงฝีเท้าที่ดังออกมา นั้นได้ยินมาจากในพระราชวังราวกับว่ามีการสู้รบเกิดขึ้นภายใน ในเวลาเดียวกัน ประตูที่ปิดไปยังพระราชวังก็ค่อย ๆ เปิดออกเพราะทหารในชุดเกราะ 2 คนก้าวออกมา แต่ละคนสีหน้าปราศจากอารมณ์ แต่ดวงตาของพวกเขามีแววเยือกเย็นราวกับว่าแทบจะไม่มีจิตสังหารจากพวกเขาในฐานะทหารชั้นยอดข้างหน้าของกองทหา
