ระตูวัง ทหารองครักษ์สองคนก็ปรากฏตัวขึ้นหยุดเขา
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายครั้งหนึ่งเมื่อปราณกระบี่สีฟ้าและสีม่วง พุ่งออกมาจากนิ้วมือของเขาและยิงทะลุคอของทหารองครักษ์ทันที
โดยไม่มีเสียงทั้งสององครักษ์ล้มลงตายกับพื้น
ผู้คนในพระราชวังมองดูอย่างประหลาดใจทันทีว่า ช่างบ้าเหลือเกิน ! เจ้ามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา จับเขาไว้ ! ” ทหารองครักษ์จักรพรรดิทั้งสามสิบคนปรากฏตัวขึ้นทันทีจากทั้งสองด้าน ไม่มีความลังเลในการกระทำของพวกเขาขณะที่เจี้ยนเฉินรีบไปพร้อมกับอาวุธเซียนของพวกเขา
ด้วยความสงบนิ่ง เจี้ยนเฉินยกนิ้วขึ้นทำให้เกิดปราณกระบี่อีกอันปรากฏขึ้นมา แทงไปที่สามสิบองครักษ์ เขาพยายามที่จะเจาะทะลุลำคอของพวกเขาและทำให้ทุกรูนิ้วขนาดเล็กรูปรากฏในพวกเขา เลือดกระเด็นไปในอากาศเหมือนดอกไม้
องครักษ์ไม่สามารถร้องออกมาได้ ด้วยความเจ็บปวดขององครักษ์ทั้งหมดล้มลงกับพื้นด้วยแสงประกายเลือดและปราณ ขณะที่พวกเขานอนบนพื้น เลือดของพวกเขาก็เริ่มจมลงไปใต้ร่างของพวกเขา
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงนกหวีด ในขณะที่หนึ่งในองครักษ์เริ่มส่งสัญญาณเตือน สัญญาณเตือนนี้ยาวและตื่นตระหนกซึ่งหมายความว่าเป็นคำเตือนภัยสูงสุดไปทั่วอาณาจักร
หลังจากนั้นไม่นาน เสียงฝีเท้าที่ดังออกมา นั้นได้ยินมาจากในพระราชวังราวกับว่ามีการสู้รบเกิดขึ้นภายใน ในเวลาเดียวกัน ประตูที่ปิดไปยังพระราชวังก็ค่อย ๆ เปิดออกเพราะทหารในชุดเกราะ 2 คนก้าวออกมา แต่ละคนสีหน้าปร
