สู้ “อาณาจักรฉินกาน เจ้าต้องการมีส่วนร่วมจริง ๆหรือ ? ยังมีโอกาสที่จะถอยออกไป”แต่เฉียนหยุนไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากท่าทีของเจี้ยนเฉิน “ชายชราผู้นี้ปรารถนาเพียงแค่ทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ ถ้าข้าสามารถคว้ามันไว้ได้ มันก็ไม่มีอะไรที่ข้าจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้อง ตอนนี้อาณาจักรเกอซุนใกล้จะล่มสลายเต็มที”” เยี่ยม วันนี้ข้าจะกำจัดอาณาจักรฉินกานของเจ้าด้วย”“โอหัง เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร ? ไม่เพียงแต่เจ้าต้องการทำลายอาณาจักรปิงหยาง แม้แต่อาณาจักรฉินกานของข้าก็เช่นกันหรือ?” เฉียนหยุนดุว่าราวกับว่าดูถูกด้วยคำพูดเหล่านี้เจี้ยนเฉินเริ่มเงียบขึ้นด้วยความตั้งใจที่จะต่อสู้ ดวงตาของเขาทอประกายด้วยแสงสีฟ้าและสีม่วง สร้างภาพอันลึกลับที่ทำให้ทุกคนตกใจ เจี้ยนเฉินยื่นมือขวาของเขาออกไป เศษซากของป้อมปราการเริ่มลอยขึ้นก่อนที่จะพุ่งไปทางชายทั้งห้าพร้อมด้วยแสงสีฟ้าและสีม่วงไม่แม้แต่จะเหลือบแลการจู่โจมในครั้งนี้ หนึ่งในห้าคนแค่นเสียงก่อนที่จะโบกพลังเซียนให้พุ่งไปข้างหน้าและพุ่งชนกับเศษซากที่ลอยมาแต่เศษซากจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งผ่านพลังเซียนของเขาราวกับมีดตัดเนยก่อนที่จะพุ่งต่อไปยังเซียนสวรรค์ทั้งห้าเซียนสวรรค์ทั้งห้าก็พลันหน้าซีด มีสีหน้ากังวลขึ้นมาในทันที ” มีพลังแปลก ๆ เข้ามา ระวังตัวด้วย” เฉียนหยุนพูดก่อนที่จะสร้างกระบี่ยาวเรียวจากปราณกระบี่ที่มีเปลวเพลิงออกจากตัวกระบี่ ฟันไปยังเศษซากที่พุ่งมาที่เขาอย่างรุนแรง เขาเร
