และมีมันขนาดเท่ากับสุนัขที่โตเต็มวัยแล้ว เมื่อมาถึงจุดนี้มันไม่เหมาะที่จะอุ้มลูกเสือไว้ที่อกเจี้ยนเฉินอีกต่อไปบนพื้น ลูกเสือเริ่มวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานพร้อมกับวิ่งวนรอบ ๆ เมื่อเวลาผ่านไปมันได้ดมกลิ่นไปที่หนึ่งในห้าของที่ปรึกษาจักรพรรดิเจี้ยนเฉินดึงแผนที่ออกมากางจากแหวนมิติของเขาก่อนที่จะสลดใจเมื่อมองไปรอบ ๆ ข้าไม่มีแผนที่ที่นี้ ดังนั้นข้าจึงไม่รู้เช่นกันว่าที่นี่คือที่ไหน อย่างนั้นเราก็หาทางใกล้ ๆ ก่อน เจี้ยนเฉินไม่มีพิกัดที่แม่นยำของอาณาจักรเกอซุน ดังนั้นประตูมิติจึงส่งเข้ามาที่ใกล้ที่สุดโดยประมาณเท่านั้น เจี้ยนเฉินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้อยู่ในอาณาจักรเกอซุนหรือไม่ฉิงเส้าฟานป้องมือของเขาก่อนที่จะพูด งั้นให้เราช่วยนำทางให้เอง ผู้พิทักษ์งั้นก็ดี ออกไปจากที่นี่กันก่อน เจี้ยนเฉินโบกมือของเขาทำให้เกิดฟองอากาศห่อหุ้มลูกเสือและลอยขึ้นมาบนอากาศแง่งงง…แงงงง ลูกเสือส่งเสียงอย่างไม่พอใจ ขณะที่มันลอยขึ้นมาบนอากาศราวกับจะบอกว่ามันจะจัดการเจี้ยนเฉิน ดวงตาของมันทั้งสองข้างมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างน่าสงสารและน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาฮ่าฮ่า ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ สัตว์อสูรตัวนี้ค่อนข้างฉลาด มันต้องเป็นสัตว์อสูรระดับสูงแน่ ๆ ฉิงเส้าฟานพูดเจี้ยนเฉินหัวเราะและเลือกที่จะไม่อธิบายใด ๆ ก่อนที่จะลูบหัวมันด้วยมือแทน เจ้าตัวใหญ่เกินกว่าที่ข้าต้องอุ้มแล้ว ต่อไปข้าจะพาเจ้าไปพร้อมกับธาตุลมแทน ไม่ต้องห่วงว่าเจ้าจะตกราวกับ
