องค์ราชาก็มองมาอย่างยินดี ตอนนี้การต่อสู้จบลงแล้ว พวกเราทุกคนกลับได้ หลานเจี้ยนเฉิน ไป เรากลับวังกัน ด้วยเหตุราชาจึงพาเจี้ยนเฉินกลับไปที่วังด้วยบรรยากาศที่เป็นมิตร ระหว่างทางเขาถามถึงความเป็นอยู่ของเจี้ยนเฉินและปฏิบัติต่อเขาอย่างดีเซียวฮานซ่อนอยู่ในฝูงชนขณะมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างว่างเปล่า ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็หดหู่มะ…ไม่มีทาง ! มันไม่มีทาง ! เขาเป็น…เป็นเซียนสวรรค์ได้อย่างไร? นี่มันเป็นแค่ภาพลวงตา เซียวฮานได้แต่พึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อในขณะนั้นใบหน้าของมูซีเย่ก็ซีดอยู่ข้าง ๆ เซียวฮาน เมื่อเห็นใบหน้าที่แตกตื่น มูซีเย่ถอนหายใจออกมาและพูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดปกติ เจ้าต้องการยั่วยุคนนั้น เขาเป็นคนที่เจ้าไม่อาจยั่วยุได้ แม้แต่ที่ปรึกษาจักรพรรดิก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ดูเหมือนว่าแม้แต่ปู่ของเจ้าก็ไม่อาจเอาชนะเขาได้ สิ่งนี้จะต้องไม่เกิดขึ้น ข้าจะไปรายงานปู่ของเจ้าเมื่อได้ยินอย่างนี้ ใบหน้าของเซียวฮานก็เหยเกขณะที่รั้งแขนของมูซีเย่ ท่านลุงมู ท่านคิดว่าปู่ของข้าจะให้ความเป็นธรรมกับข้าหรือไม่ ?เมื่อได้ยินอย่างนี้ มูซีเย่ก็จ้องมองเซียวฮานอย่างกราดเกรี้ยว เจ้ายังทำให้เขาปวดหัวไม่พอ ? อย่ายกเรื่องนี้ขึ้นมาอีกและระวังสิ่งที่เจ้าพูด เจี้ยนเฉินเป็นเซียนสวรรค์ที่มีทักษะที่เหนือชั้น เขาได้รับความนับถือจากฝ่าบาทและปู่ของเจ้าก็ไม่อาจคุกคามเขาได้ หากเจ้าไม่รู้จักคำว่ากลับตัวกลับใจ นั่นหมายความว่าป
