เขาเคยเห็นความกล้าหาญที่น่าทึ่งของเจี้ยนเฉินด้วยตาตัวเองมาก่อน ใจของเขาคิดว่าเจี้ยนเฉินต้องแข็งแกร่งกว่าที่พูดอย่างมากตอนนี้เซียนสวรรค์ได้ละทิ้งความคิดที่จะดูหมิ่นเจี้ยนเฉิน ด้วยการผนึกพลังกระบี่เพลิงของเขาก็ระเหยกลายเป็นไอเจี้ยนเฉินลอยอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคงเหมือนกับภูเขา ลมที่พัดผ่านร่างของเขาอย่างรุนแรง มือทั้งสองข้างของเขายกขึ้นมาขนานกับหน้าอก ขณะที่ก้อนหินที่ลอยอยู่รอบ ๆ ตัวเขาก็เริ่มรวมตัวกันเป็นรูปแบบกระบี่ที่เปล่งประกายด้วยแสงสีม่วง-ฟ้า
เป็นไปไม่ได้ ไม่เคยมีใครสามารถใช้พลังเซียนต่างธาตุกันได้ ! เขาต้องมีวิธีการแปลก ๆ ของเขา !
….
เจี้ยนเฉิน เป็นไปได้หรือไม่ว่าเจ้าสามารถควบคุมธาตุลมและไฟได้ ? ชายชราถามเขาอย่างประหลาดใจ
เจี้ยนเฉินยิ้มและตอบตรง ๆ ถูกต้อง ข้าสามารถควบคุมธาตุไฟและธาตุลมได้จริง ๆ
ไม่ นั่น เป็นไปไม่ได้ ! เจ้าจะควบคุมสองธาตุได้อย่างไร ? ไม่เคยมีใครสามารถทำได้มาก่อนในทวีปนี้ ! ชายคนนั้นตะโกนออกมา
ไม่เคยมีใครทำได้ ไม่ได้แปลว่าทำไม่ได้ ยังมีความลึกลับมากมายในโลกนี้ที่เราล้วนไม่อาจรู้และก้าวข้ามความเข้าใจของเรา
เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินสามารถควบคุมได้ทั้งสองธาตุได้นั่นน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง แต่ชายชราก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เจ้าพูดถูก ยังมีอีกหลายอย่างที่เราไม่อาจรู้จักในโลกนี้ ดูเหมือนว่าตาเฒ่าอย่างข้าจะหลงหลือไปแล้ว ลมหายใจของเขาหยุดลง เขาถือกระบี่เพลิงในมืออีกครั้ง วันนี้ข้า
