ขาลงบนพื้น ทันใดนั้นก้อนหินขนาดนิ้วโป้งก็พุ่งขึ้นมาก่อนที่จะประกายแสงสีม่วง-ฟ้า ก้อนหินนี้ก็ยิงตรงเข้าหามูซีเย่“ติ้ง ! “สามารถได้ยินเสียงที่แหลมคมขณะที่หินขนาดนิ้วโป้งปะทะกับปลายหอกของมูซีเย่ หลังจากที่ได้รับแรงกระแทกอย่างรุนแรงอย่างไม่น่าเชื่อ แขนและหอกของมูซีเย่ก็เริ่มสั่นเทาอย่างรุนแรงมองดูอย่างตกใจ การปะทะทำให้มูซีเย่หยุดไปจังหวะหนึ่งก่อนที่จะถอยออกไปหลายก้าว มือทั้งสองที่กำลังถือหอกก็สั่นไหวอย่างรุนแรงและมีเลือดซึมออกมาตามง่ามนิ้วมือของเขามูซีเย่หันหน้าไปมองเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะใช้พลังทั้งหมดของเขาแต่เจี้ยนเฉินก็ใช้เพียงก้อนหินก้อนเล็ก ๆ เท่านั้นก็ทำให้เขาถอยหลังกลับไป นี่มันเกินกว่าที่มูซีเย่จะยอมรับได้เมื่อเห็นว่าแค่หินก้อนเดียวที่เจี้ยนเฉินใช้ออกไปยังทำให้มูซีเย่ต้องตกตะลึง แต่ละคนต่างก็มองด้วยความไม่อยากจะเชื่อต่อการเห็นความแข็งแกร่งที่มูซีเย่ได้เผชิญนี่เป็นทักษะการต่อสู้ของเจี้ยนเฉินหรือไม่ ? บางคนเริ่มถามแม้กระทั่งราชาก็ถอนหายใจอย่างชื่นชม เขามองดูเจี้ยนเฉินอย่างไม่อยากจะเชื่อก่อนที่จะหันไปมองผู้เฒ่าข้าง ๆ เขาก้อนหินเพียงก้อนเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้หัวหน้ากองเดินถอยหลังอย่างโซเซ นี่มากเกินกว่าที่องค์ราชาได้คิดเอาไว้เกี่ยวกับเจี้ยนเฉินในตอนแรก เซียนปฐพีไม่เพียงพอที่จะรับมือกับความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะนำคนอื่นมาทดสอบแทนผู้เฒ่าที่ยืนอยู่
